ေျမာက္ဦးထီးနန္းကို တမ္းတေသာ ရတု

          ေရွးတီအခါ၊ တိုင္းဓညာ၌၊ ကမၻာညြန္႔ဖူး၊ ၿမိဳ႕ေျမာက္ဦးတြင္၊ စိုးမူသနင္း၊ ရခိုင္မင္းတို႔၊ သတင္းညြန္႔ၽေ၀၊ သေျပအ၀ွန္း၊ လက္ရံုးဆန္႔၍၊ မ၀န္႔ရန္သူ၊ တိုင္းျပည္သူတို႔၊ ေရတူခ်မ္းျမ၊ ေန႔ႏွင့္ညကို၊ ကကၠဌမည္၊ ဗဟိုစည္လည္း၊ ေဆာ္ျမည္မစဲ၊ နန္းထဲနန္းျပင္၊ လူရွင္အေပါင္း၊ ေျမႀကီးေစာင္းမွ်၊ ေသာင္းေသာင္းထြက္၀င္၊ နန္းပြဲဆင္လ်က္၊ ဘုရင္ထြတ္ထား၊ နန္းဦးဖ်ား၌၊ မနားမစဲ၊ ဆြဲလြဲညံ့ညံ့၊ ေညာင္ရြက္သံကို၊ ၾကားဟံရွိသို႔၊ ၀မ္းနဲမိသည္။ ေရွးတီအခါ ျဖစ္ေသာင္းေၾကာင့္။

          ေဆြးမိစရာ၊ ယခုမွာကား၊ နန္းမွာေျမဖံုး၊ ဂါရာရံုးႏွင့္၊ က်ဳံးကားေခ်ာင္းျဖစ္၊ ထင္းဆိုက္ ပလႅင္၊ ဘုရင္ေျမထိုး၊ ၿမိဳ႕ရိုးအုတ္ပံု၊ အားလံုးကုန္၍၊ ႏြယ္ၿခံဳေတာေယာက္၊ က်ားသားေပါက္တို႔၊ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ပင္၊ ေမွာင္ႀကီးဆင္လ်က္၊ ျမတ္ရွင္ရုပ္ပြား၊ ေစတီမ်ားလည္း၊ ကြဲျပားပ်က္ၿပိဳ၊ ေညာင္ႀကီးမ်ဳိ၍၊ ဖရိုဖရဲ၊ စဥ့္ႀကဲဖ်င္ဖ်င္၊ သုႆာန္ျပင္သို႔၊ မျမင္ေကာင္းဖူး၊ ေလဟူးဟူးႏွင့္၊ ၾကည္ႏူးဘြယ္ရာ၊ က်ီးငွက္အာလ်က္၊ ေရွးခါအတည္၊ မင္းေနျပည္ဟု၊ ေျပာလည္းမယံု၊ ျဖစ္ေနပံု၊ အကုန္ေတြးမိ၊ ၀မ္းနဲမိသည္။ ေဆြးမိစရာ                    ျဖစ္ေသာင္းေၾကာင့္။

          ေတြးမိမသာ၊ ေရွ႕အခါက၊ ရာဇာဘုရင္၊ ေရႊနန္းရွင္တို႔၊ ဥဂၢင္ဖြင့္လွစ္၊ ဧကရာဇ္ဟု၊ တက္သစ္ေနတူ၊ ေအာင္လံထူလ်က္၊ ရန္သူမေပၚ၊ ေရႊအိမ္ေတာ္မွ၊ လွံေတာ္မလႊတ္၊ ဓါးမခၽြတ္ဘဲ၊ စိုးကြပ္မင္းလုပ္၊ ထီးျဖဴအုပ္လ်က္၊ မလႈပ္ျပည္ရြာ၊ ေရႏွင့္ၾကာသို႔၊ ရိပ္ရာစိုးစံ၊ ညီလာခံလ်က္၊ နန္းရံစိုးစံ၊ မင္းညီမင္းသား၊ မွဴးမတ္မ်ားတို႔၊ ေပ်ာ္ပါးမကုန္၊ နတ္တို႔ဘံုသို႔၊ အာရံုလိုက္ထင္၊ ယခုလ်င္ကား၊ ဘုရင္လည္းေပ်ာက္၊ နန္းရိုးနန္းေမြ၊ မရွိေလျခင္း၊ ေရေျမပိုင္သူ၊ ငါပင္ဟူ၍၊ တဆူထြင္းေဖာက္၊ ခုမ်က္ေမွာက္တြင္၊ တေယာက္ဘုရင္၊ ဒို႔အရွင္ကို ဖူးျမင္လိုဘိ၊ တမ္းတမိသည္၊ ေတြးသိမသာ ျဖစ္ေသာင္းေၾကာင့္။

ရခိုင္ျပည္္က ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ စင္ကာပူဘုန္းၾကီး လက္ဝယ္ေရာက္ရွိ

စင္ကာပူႏိုင္ငံ ဗုဒ္ဓအံေတာ္သိမ္ေက်ာင္း ၀က္ဆိုက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ http://www.btrts.org.sg/Index_About_Us_Sacred_Relics.htmlရဲ႕ ေဖာ္ျပခ်က္အရ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ျပည္ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕က အမ်ားသူငါက ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အံေတာ္ဓာတ္ တစ္ဆူလို႕ အစဥ္အလာ လက္ခံထားၾကတဲ့ အံေတာ္ဓာတ္ တစ္ဆူဟာ ယခု စင္ကာပူႏိုင္ငံက ဘုန္းၾကီး ရွီဖာေၾကာင္ (Shi Fazhau) ရဲ႕ လက္ထဲကို ေရာက္ရွိလို႕ ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီး ရွီရဲ႕ ၀က္ဆိုက္အရေတာ့ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕က ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဦးစကၠပါလ(ဗန္ဓုလဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းထိုင္)က သူ႕ကို လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တာပါတဲ့။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံက သမိုင္း၀င္ အေမြအႏွစ္တစ္ခု ကို ယခုလို လက္၀ယ္ထားတာဟာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ရွီအတြက္ ၀ိနည္းသိကၡာနဲ႕ ညီတဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခု ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းအက္ဥပေဒအရ အခုလို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သက္တမ္းၾကာျမင့္ျပီျဖစ္တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုခုကို ျမန္မာျပည္ကေန ျပည္ပႏိုင္ငံတစ္ခုသို႕ တရားမ၀င္ ယူေဆာင္သြားျခင္းဟာ ဥပေဒနဲ႕ ျငိစြန္းေနလို႕ပါပဲ။ဘုန္းၾကီး ရွီဖာေၾကာင္က လက္ေဆာင္ရရွိတယ္လို႕ သူ႕၀က္ဆိုက္မွာေတာ့ ဆိုထားေလရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းတစ္ခုဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ပိုင္ ပစၥည္းမဟုတ္ဘဲ ျပည္သူလုထု အားလံုးပိုင္ဆိုင္တဲ့ သမိုင္းအေမြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘုန္းၾကီး ရွီ သိဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ေတြ အထြတ္အျမတ္ထားရာ အံေတာ္ဓာတ္ဟာ ေစာေစာက ေျပာခဲ့တဲ့ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕က ဘုန္းၾကီး တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ပိုင္ဆိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ ျမန္မာျပည္သူ အားလံုးနဲ႕ သက္ဆိုင္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေျမာက္ဦးက ဘုန္းၾကီးအေနနဲ႕ မိမိတို႕ရဲ႕ အေမြအႏွစ္ကို ျပည္ပဘုန္းၾကီးတစ္ပါးကို လက္ေဆာင္ မေပးႏိုင္သလို ဘုန္းၾကီး ရွီအေနနဲ႕လဲ လက္၀ယ္ပိုင္ဆိုင္ဖို႕ မသင့္ေလ်ာ္ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းအက္ဥပေဒအရ အခုလို ျမန္မာျပည္ကခိုးထုတ္သြားတာဟာ အျပစ္ရွိတဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခုလဲ ျဖစ္ပါတယ္။စစ္ေတြနဲ႕ ေျမာက္ဦးက ရရွိခဲ့တဲ့ သတင္းမ်ားအရကေတာ့ ေစာေစာက ေျပာခဲ့တဲ့ အံေတာ္ဓာတ္ကို ေျမာက္ဦးဘုန္းၾကီးဆီကေန စင္ကာပူဘုန္းၾကီး ရွီဖာေၾကာင္ ၀ယ္ယူသြားျခင္းသာ ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ရခိုင္ မင္းေနျပည္ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕မွာ အမ်ားက အံေတာ္လုိ႕ လက္ခံထားၾကတဲ့ အံေတာ္ဓာတ္ ႏွစ္ဆူရွိပါတယ္။ တစ္ခုက ၁၆ ရာစု ဘုရင္မင္းဗာၾကီး တည္ထားခဲ့တဲ့ အံေတာ္သိမ္မွာ ကိန္း၀ပ္တဲ့ အံေတာ္ျဖစ္ျပီး၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ပုဂံေတာင္က အံေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ အံေတာ္ႏွစ္ခုစလံုးဟာ ေစာေစာက ေျပာခဲ့တဲ့ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕က ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းထိုင္ရာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ကိန္း၀ပ္ခဲ့ပါတယ္။အဲဒီ အံေတာ္ႏွစ္ဆူစလံုးကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တုန္းက ရွီဖာေၾကာင္က ၀ယ္ယူခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂံေတာင္က အံေတာ္ကို ယူေဆာင္သြားစဥ္က ဘယ္သူမွ မရိပ္မိလို္က္ၾကေပမဲ့၊ ဒုတိအၾကိမ္ ဘုန္းၾကီးရွီရဲ႕ တပည့္မ်ား အံေတာ္သိမ္က အံေတာ္ကို သယ္ယူရာမွာေတာ့ စစ္ေတြေလဆိပ္မွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ဖမ္းမိလိုက္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ရွီဖာေၾကာင္ဟာ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးခင္ညြန္႕နဲ႕ အနီးကပ္ရင္းႏွီးတာေၾကာင့္ ဘာအေရးယူျခင္းမွ မခံခဲ့ရပါဘူး။ ေျမာက္ဦးက ဘုန္းၾကီးလဲ အဲဒီႏွစ္အကုန္မွာ ပ်ံလြန္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးပ်ံေတာ့ သူ႕ရဲ႕ေသတၱာထဲမွာ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေငြေတြကို ေတြ႕ရပါတယ္တဲ့။ ရွီဖာေၾကာင္ ၀ယ္ယူသြားခဲ့တဲ့ အေထာက္အထားေတြ ျဖစ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အံေတာ္ဓာတ္လို႕ေျပာေနၾကတဲ့ အဲဒီ အံသြား စင္ကာပူကိုေရာက္ရွိသြားျပီး၊ ၀က္ဆိုက္မွာ ေၾကညာလိုက္စဥ္မွာ ေတာ့ သြားဖက္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡေတြၾကားမွာ ေလ့လာသံုးသပ္စရာ တစ္ခု ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ Dr Pamela Craig, (University of Melbourne/ School of Dental Science, Australia) နဲ႕ Professor David Whittaker (Cardiff University, Britain) တို႕ကေတာ့ အခု အံသြားဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အံသြား မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႕ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီ သံုးသပ္ခ်က္က ၂၀၀၇ ခု ဇူလိုင္ ၁၅ ရက္ေန႕ထုတ္ The Nation သတင္းစာမွာ ပါရွိခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ကန္ဒ တကၠသို္လ္က ရခိုင္ သမိုင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာ ေအးခ်မ္းကလဲ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အံေတာ္အစစ္ဆိုတာနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ သံသယရွိေၾကာင္း wao-mail group မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။အခုတင္ျပေနတာက ဗုဒြၵရဲ႕စစ္မွန္တဲ့ အံေတာ္ ဟုတ္တယ္၊ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကို ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီပစၥည္းဟာ ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္ပစၥည္း ျဖစ္ပါတယ္ ဆိုတာကို တင္ျပေနတာပါ။အခု စင္ကာပူကို ေရာက္ေနတဲ့ အံေတာ္ဓာတ္မူလကိန္း၀ပ္ခဲ့ရာ ပုဂံေတာင္ေစတီဟာ ေျမာက္ဦးေခတ္ (၁၄၃၀-၁၇၈၄ ေအဒီ) အတြင္း တည္ထားခဲ့တာျဖစ္လို႕ ဒီအံေတာ္ဓာတ္ရဲ႕ ကိုးကြယ္မႈ သက္တမ္းဟာ အနည္းဆံုး ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ျပီျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းအက္ဥပေဒအရ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ သက္တမ္း ရွိတဲ့ မည္သည့္ပစၥည္းကို မဆို ေရွးေဟာင္းပစၥည္းလို႕ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုစင္ကာပူ ၀က္ဆိုက္က တရား၀င္ေၾကညာေနတဲ႕ ရခိုင္ျပည္ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕က အံေတာ္ဟာ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ ျငင္းလို႕ မရပါဘူး။ဒီေတာ့ခါ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ သမိုင္း၀င္ အေမြအႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းတစ္ခုကို စင္ကာပူဘုန္းၾကီး ရွီဖာေၾကာင္ တရားမ၀င္ယူေဆာင္သြားတဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခုဟာ ဥပေဒနဲ႕ မျငိစြန္းေနဘူးလားဗ်ာ။ ။ ကိုင္း…. စင္ကာပူက ေရႊျမန္မာေတြဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။ သြားျပီးေတာ့ပဲ ဖူးၾကမလား၊ ဥပေဒေၾကာင္းအရပဲ ကန္႕ကြက္ၾကမလား။ ။

မူရင္းကိုေဖၚျပလိုက္ပါေရ။
The Origin of Buddha Tooth Relic Temple

In 1980, Ven. Cakkapala, abbot of the renowned Bandula monastery in Mrauk-U, Myanmar, resolved together with five male devotees to go up the Bagan Hill at Mrauk-U to restore a collapsed stupa and a large statue of the Buddha. In the process of clearing up the debris, they discovered a Tooth of the Buddha within a stupa of pure gold, and also found various other relics of the Buddha. The discovery was not made known publicly. In mid-January 2001, members of the Preparatory Committee for the Bandula Monastery were preparing to build a Buddhist hall and a two-storey Exhibition Hall for Ancient Buddhist Cultural Relics. Faced with great difficulties in fund-raising, they appealed to Ven. Shi Fazhao for financial assistance. Moved by the Committee’s spirit of commitment to Buddhism, Ven. Shi Fazhao gladly agreed to their request. In mid-August 2001, the Preparatory Committee escorted Ven. Shi Fazhao and his devotees to pay reverence to the Buddha Tooth Relic (discovered more than 200 years) at the Bandula Monastery, and to meet the abbot Ven. Cakkapala. The two eminent monks felt close to each other right from the start, such that they shared extensively with each other their experiences in furthering the Dharma. In early 2002, Ven. Cakkapala came to Singapore, Malaysia and Thailand for a visit on Ven. Shi Fazhao’s invitation. As he visited both the Golden Pagoda Buddhist Temple and Metta Welfare Association (founded by Ven. Shi Fazhao), he came to the profound understanding that the compassion of this friend of his extended beyond just helping to restore stupas in Myanmar – indeed, it was sown widely all over Singapore and the region.
	On August 4, 2002, Ven. Cakkapala decided to hand over the Buddha Tooth Relic (which he had reverently enshrined for 22 years) to Ven. Shi Fazhao to be safeguarded. He exhorted the new guardian that, should the opportunity arise, he is to build a monastery for the relic, so that Buddhists from everywhere may gather in Singapore to pay reverence to it. These people, it was hoped, may in this way connect with the Buddha and hence increase in blessings and wisdom. Ven. Cakkapala passed away peacefully on December 11, 2002.
	Having been so urged by Ven. Cakkapala, Ven. Shi Fazhao found himself being tested. To get things started, he resolved to be secluded in a one-year Dharma Lotus Blossom Retreat. Thanks to blessings from the Triple Gems, Ven. Shi Fazhao conceived during the retreat not only the name “Buddha Relic Tooth Temple (Singapore)”, but also an architectural style based on the Buddhist mandala and integrated with the art culture of Buddhism in the Tang dynasty. Naturally, the classical ethos of the building has to be matched with a site with a long history. Loaded with significance for early Chinese immigrants, and also being the locus of the roots of Chinese culture here, Chinatown became one of the places under consideration for the building of the new Temple.

ရဟန္းသာမေဏမ်ား သင္ၾကား ေလ့က်င့္ရမည့္တရားမ်ားမွ ၇၅-မ်ဳိး

ရဟန္းသာမေဏမ်ား သင္ၾကား ေလ့က်င့္ရမည့္တရားမ်ားမွ ၇၅-မ်ဳိး

၁-၂။ သင္းပိုင္(ခါး၀တ္)ကို ခ်က္ေဖၚၿပီးမ၀တ္ရ၊ ခ်က္ဖံုးေစရမည္။ သင္းပိုင္၏ ေအာက္အနားသည္ ဒူးဆစ္ေအာက္ လက္ရွစ္သစ္က်ေစ၍ ေရ့ွေနာက္နိမ့္ျမင့္ ညီညာ၀န္း၀ိုင္းေနေစရမည္။ ဧကသီ(အေပၚ႐ံု)၏ ေအာက္ အနားသည္ ဒူးဆစ္ေအာက္ လက္ေလးသစ္က်ေစ၍ ေရ့ွေနာက္နိမ့္ျမင့္ ညီညာ၀န္း၀ိုင္း ေနေစရမည္။
ျခြင္းခ်က္။ ။ညီညာစြာ ၀တ္႐ံုပါလ်က္ မညီမညာ ျဖစ္သြားလွ်င္ လည္းေကာင္း၊ မညီမညာျဖစ္ေနသည္ကို အမွတ္တမဲ့ သတိမထားမိလွ်င္လည္းေကာင္း၊ ေျခသလံုးတြင္ အနာရွိ၍ တိုတို၀တ္ျခင္း၊ ရွည္ရွည္၀တ္ျခင္း ျပဳလွ်င္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေဘးအႏၲရာယ္ေၾကာင့္ ေျပးလႊားရလွ်င္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ စိတ္မႏွံ႔ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း မညီမညာ တို ရွည္ ၀တ္႐ံုျခင္းေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္ေခ်။

၃-၄။ ၿမိဳ႔ရြာအတြင္း၌ သြားလာေနထိုင္သည့္အခါ၊ ဆြမ္းခံ၊ ဆြမ္းစား၊ တရားေဟာသည့္အခါတို႔၌ လည္ပင္း ႏွင့္ လက္ေကာက္၀တ္တို႔ကို လံုျခံဳစြာဖံုး၍ သကၤန္း႐ံုထား ရမည္။
ျခြင္းခ်က္။ ။ၿမိဳ႔ရြာအတြင္း ေခတၱတည္းခို ေနထိုင္သည့္အခါ သကၤန္းမ႐ံုဘဲ ေနခြင့္ရွိသည္။

၅-၆။ ၿမိဳ႕ရြာအတြင္း သြားလာရာ၌ ဣေႁႏၵမရ လက္ကိုလႈပ္ရမ္း၍သြားျခင္း၊ ေနထိုင္ရာ၌ လက္ေျခတို႔ကို လႈပ္ရမ္းျခင္းမျပဳရ။ ဣေႁႏၵရရ သြားလာေနထိုင္ရမည္။

၇-၈။ ၿမိဳ႔ရြာအတြင္း၌ ေရ့ွသို႔ ေလးေတာင္ခန္႔ ၾကည့္လ်က္ မ်က္လႊာခ်၍ သြားလာေနထိုင္မႈျပဳရမည္။ သို႔ေသာ္ ယာဥ္ ရထား ႏြား ျမင္း စေသာ ေဘးရန္ရွိ မရွိကိုကား တေစ့ တေစာင္း ၾကည့္ႏိုင္သည္။

၉-၁၀။ ဧကသီ သို႔မဟုတ္ သင္းပိုင္ကို မလ်က္၊ ေျမႇာက္ပင့္လ်က္ ၿမိဳ႕ရြာတြင္းသို႔ မသြားရ မေနထိုင္ရ။

၁၁-၁၂။ အသံၾကယ္စြာ ရယ္ေမာလ်က္ ၿမိဳ႕ရြာတြင္း၌ သြားလာ ေနထိုင္ျခင္းမျပဳရ။

၁၃-၁၄။ ၿမိဳ႕ရြာတြင္းသြားလာစဥ္ စကားကို တိုးတိုး ေျပာရမည္။ တိုးတိုးအသံဆိုသည္မွာ ရဟန္းေတာ္သံုးပါး ေျခာက္ေတာင္စီခြာ၍ တန္းစီထိုင္ေနေသာအခါ တစ္ဖက္ စြန္းမွ ပုဂၢိဳလ္က အလယ္ပုဂၢိဳလ္အား လွမ္း၍စကားေျပာ ရာ၌ အလယ္ပုဂၢိဳလ္သာ စကားလံုးကို ကြဲကြဲျပားျပား ၾကားရ၍ အျခားတစ္ဖက္စြန္းပုဂၢိဳလ္က ကြဲကြဲျပားျပား မၾကားရလွ်င္ တိုးေသာအသံျဖစ္၏။ ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ကြာ တစ္ဖက္စြန္းရွိ ပုဂၢိဳလ္ပါ ကြဲကြဲျပားျပားၾကားရလွ်င္ က်ယ္ေသာအသံျဖစ္သည္။

၁၅-၂၀။ ျမိဳ႕ရြာအတြင္း၌ ကိုယ္ကို လႈပ္ရမ္း၍ လည္းေကာင္း၊ လက္႐ံုးလက္ေမာင္းကို လႈပ္ရမ္း၍ လည္းေကာင္း၊ ဦးေခါင္းကို လႈပ္ရမ္း၍လည္းေကာင္း မသြားလာရ မေနထိုင္ရ။ ကိုယ္အထက္ပိုင္းသည္ ေက်ာက္ဆင္းတုကဲ့သို႔ မလႈပ္မရွက္ ၿငိမ္သက္စြာ ရွိရမည္။

၂၁-၂၂။ ခါးေထာက္လ်က္ ၿမိဳ႕ရြာတြင္းသို႔ မသြားရ မေနထိုင္ရ။

၂၃-၂၄။ ဦးေခါင္းျခံဳလ်က္ ၿမိဳ႕ရြာတြင္းသို႔ မသြားရ မေနထိုင္ရ။

၂၅။ ဖေနာင့္ကိုေျမႇာက္ ေျခဖ်ားေထာက္လ်က္ လည္း ေကာင္း၊ ေျခဖ်ားကိုေျမႇာက္ ေနာင့္ေထာက္လ်က္ လည္း ေကာင္း ၿမိဳ႕ရြာတြင္းသို႔ မသြားရ။

၂၆။ ျမိဳ႕ရြာတြင္း၌ ထိုင္သည့္အခါ ဒူးႏွစ္လံုးေထာင္လ်က္ ပုဆိုးကြင္းသိုင္း၍လည္းေကာင္း၊ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဒူး ႏွစ္လံုးကို သိုင္းဖက္၍လည္းေကာင္း မထိုင္ရ။

(ဤ ၂၆-ပါးမွာ [သမဏသာ႐ုပၸ] ၾကည္ညိဳဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ သြားလာေနထိုင္နည္းကိုျပသည္။)

၂၇။ ဆြမ္းခံရာ၌ သပိတ္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပိုက္ထားၿပီး ေလးေလးစားစား လိုလိုခ်င္ခ်င္ ခံယူရမည္။ မလိုခ်င္သလို သြန္ပစ္ေတာ့မည့္ အမူအရာျဖင့္ ဆြမ္း မခံရ။

၂၈။ သပိတ္၌စိတ္စိုက္လ်က္ ဆြမ္းခံရမည္။

၂၉။ ဆြမ္းကိုနည္းနည္းခံယူၿပီး ဟင္းကို ဆြမ္းထက္ ႏွစ္ဆသံုးဆ ခံယူျခင္း မျပဳရ။ ဆြမ္းႏွင့္ဟင္း မွ်တ႐ံုသာ ခံယူရမည္။

၃၀။ သပိတ္အတြင္း ႏႈတ္ခမ္းအရစ္ႏွင့္ ညီမွ်႐ံုသာ ဆြမ္းကိုခံယူရမည္။

၃၁။ ဆြမ္းစားသည့္အခါ မစားခ်င့္စားခ်င္ အမူအရာ မရွိရ၊ ေလးေလးစားစား ဆြမ္းကိုစားရမည္။

၃၂။ ဆြမ္းစားေနစဥ္ ေတာင္ေတာင္ေျမာက္ေျမာက္ မၾကည့္ရ၊ မိမိသပိတ္၌သာ စိတ္အာ႐ံုစိုက္ထား၍ စားရမည္။

၃၃။ ဆြမ္းစားရာ၌ ဆြမ္းႏွင့္ဟင္းကို တစ္ပိုင္းျခင္း အစဥ္အတိုင္း ယူ၍စားရမည္။ တစ္ဖက္စြန္းကိုယူၿပီး အျခားတစ္ဖက္စြန္းကို မယူရ၊ အလယ္မွထြင္းေဖါက္ မယူရ။

၃၄။ မျပစ္မက်ဲ လက္ျဖင့္ေကာ္ယူ၍ ရေလာက္ေသာ ပဲဟင္းကို ဆြမ္း၏ ေလးပံုတစ္ပံုေလာက္သာ ထည့္၍ စားရမည္။ ဆြမ္းနည္းနည္း ဟင္းမ်ားမ်ားစားျခင္း မျပဳရ။

၃၅။ ဆြမ္းကို အလယ္ဗဟိုတြင္ မို႔ေမာက္ေအာင္စုပံုၿပီး၊ ဆြမ္းဦးထိပ္မွ ယူမစားရ။ ေဘးမွအစဥ္အတိုင္း ယူ၍စား ရမည္၊ သို႔ရာတြင္ ဆြမ္းစားၿပီးခါနီး သပိတ္ထဲ၌ အနည္းငယ္ က်န္ေနသည္ကို သိမ္းက်ဳံးစုေဆာင္းလိုက္ ေသာအခါ အစုအပံု မိုမိုေမာက္ေမာက္ျဖစ္ေနတတ္ေသး ၏၊ ထိုအစုအပံုကို ႏႈိက္ယူစားရာ၌ကား အာပတ္မသင့္။

၃၆။ ဆြမ္းဟင္းထပ္ၿပီးရလို၍ ဟင္းကို ဆြမ္းျဖင့္ဖံုးအုပ္ ထားျခင္း မျပဳရ။

၃၇။ ဆြမ္းဟင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ဆြမ္းကိုလည္းေကာင္း ဖ်ားနာသူ (ဂိလာန)မဟုတ္လွ်င္ မိမိအတြက္ေတာင္း၍ မစားရ။ ေဆြမ်ဳိးေတာ္သူ ဖိတ္မန္ထားသူတို႔အထံ၌ ေတာင္းေကာင္း၏။

၃၈။ ကဲ့ရဲ႕လိုေသာစိတ္ျဖင့္ သူတစ္ပါး သပိတ္ကိုမၾကည့္ရ။ ဆြမ္းနည္းလွ်င္ေပးမည္။ ဆြမ္းမ်ားလွ်င္ေတာင္းမည္ ဟူေသာ စိတ္ျဖင့္ ၾကည့္ေကာင္း၏။

၃၉။ ဆြမ္းလုတ္ကို ေဒါင္းဥပမာဏေလာက္ မႀကီးေစရ။

၄၀။ ဆြမ္းလုတ္ကို ရွည္လွ်ားမေနေစဘဲ ထက္၀န္းက်င္ ၀န္း၀ိုင္းေအာင္ျပဳ၍ စားရမည္။

၄၁။ ခံတြင္းေပါက္သို႔ ဆြမ္းလုတ္မေရာက္ေသးမီ ခံတြင္း ေပါက္ကို ႀကိဳတင္၍ ဖြင့္မထားရ။

၄၂။ ဆြမ္းစားစဥ္ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို ခံတြင္းထဲသို႔ မသြင္းရ။

၄၃။ စကားမပီသေလာက္ေအာင္ ခံတြင္းထဲ၌ ဆြမ္းလုတ္ ရွိေနစဥ္ စကားမေျပာရ။

၄၄။ ဆြမ္းလုတ္ဆြမ္းခဲကို ပါးစပ္ထဲသို႔ ပစ္ေပါက္မသြင္းရ။
၄၅။ ဆြမ္းလုတ္ကို တစ္၀က္ကိုက္ျဖတ္မစားရ။ ဆြမ္း လုတ္ႀကီးေနလွ်င္ လက္ျဖင့္ခြဲ၍ စားရမည္။ မုန္႔ပဲ စေသာခဲဖြယ္ကို ကိုက္ျဖတ္စားႏိုင္သည္။

၄၆။ ဆြမ္းလုတ္ကို ပါးေစာင္မွာထား၍ ပါးကိုေဖာင္းေစ ၿပီး မစားရ။

၄၇။ လက္ကို ခါ၍ ခါ၍ ဆြမ္းမစားရ။ လက္၌ ဆြမ္း ဟင္းမ်ားကပ္ေနလွ်င္ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္သာ ျခစ္၍ ဖယ္၍ ခ်ရမည္။

၄၈။ ဆြမ္းလုတ္ကို ခံတြင္းထဲသို႔ သြင္းၿပီးေနာက္ လက္ထဲ၌ ဆြမ္းလံုးမ်ားက်န္ေနသည္ကို အသာအယာ လက္ျဖင့္ ျပန္သယ္ေဆာင္လာၿပီး ပန္းကန္ထဲ သပိတ္ထဲ ခ်ရမည္။

၄၉။ ဆြမ္းစားလွ်င္ လွ်ာကိုခံတြင္းအျပင္သို႔ ထုတ္ၿပီး မစားရ။

၅၀။ ဆြမ္းစားသည့္အခါ ပါးစပ္မွ အသံမည္ေအာင္ မစားရ။

၅၁။ ဟင္းရည္ပူပူ အရည္ေသာက္သည့္အခါ ႐ႈး႐ႈးရွဲရွဲ အသံမမည္ေအာင္ ေသာက္ရမည္။

၅၂။ ဆြမ္းစားသည့္အခါ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို လ်က္ျခင္း စုပ္ျခင္း လက္၀ါးကို လ်က္ျခင္းမျပဳရ။ ယာဂုျပစ္ျပစ္၊ တင္လဲ၊ ပ်ားရည္စသည္တို႔ကို လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ေကာ္ယူ ၿပီး စားရာ၌ လက္ေခ်ာင္းကို သြင္းၿပီးစုပ္ယူႏိုင္သည္။

၅၃။ သပိတ္ ပန္းကန္စသည္ကို ျခစ္ျခဳတ္၍မစားရ။ အသံမမည္ေအာင္ လက္ျဖင့္သိမ္းယူ၍ စားရမည္။

၅၄။ ဆြမ္းစားစဥ္ ႏႈတ္ခမ္းကို လွ်ာျဖင့္မလ်က္ရ၊ တစ္စံုတစ္ခုကပ္ေနပါက ႏႈတ္ခမ္းအခ်င္းခ်င္းဖိၿပီး ပါးစပ္အတြင္းသြင္းရမည္။

၅၅။ ဆြမ္းဟင္းေပက်ံေသာလက္ျဖင့္ မိမိပိုင္ ေသာက္ေရ ခြက္ကိုပင္ျဖစ္ေစ မကိုင္ရ၊ ကိုင္ၿပီးလွ်င္ ေဆးေၾကာမည္ ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ကိုင္လွ်င္ ကိုင္ေကာင္း၏။

၅၆။ ဆြမ္းလံုးပါေသာ သပိတ္ေဆးေရကို ၿမိဳ႕ရြာတြင္း၌ မသြန္ရ။ ၿမိဳ႕ရြာအျပင္အပ၌ သြန္ေကာင္း၏။ ဆြမ္းလံုး ကို တစ္ေနရာတြင္စု၍ ေရခ်ည္းသက္သက္ျဖစ္ေစ၊ ဆြမ္းလံုးပ်က္ေအာင္ေခ်၍ျဖစ္ေစ သြန္ေကာင္း၏။

၅၇။ လက္၌ထီးရွိေသာ မနာမဖ်ားသူအား တရားမေဟာရ။

၅၈။ တုတ္ လွံ လက္၌ရွိေသာ မနာမဖ်ားသူအား တရားမေဟာရ။

၅၉။ ဓား သံလ်က္ လက္၌ရွိေသာ မနာမဖ်ားသူအား တရားမေဟာရ။

၆၀။ ေလး ျမႇား လက္၌ရွိေသာ မနာမဖ်ားသူအား တရားမေဟာရ။

၆၁။ က်န္းမာပါလ်က္ ေျခနင္းစီးထားသူအား တရား မေဟာရ။

၆၂။ က်န္းမာပါလ်က္ ဖိနပ္စီးထားသူအား တရား မေဟာရ။

၆၃။ က်န္းမာပါလ်က္ ယာဥ္ေပၚ၌ေနသူအား တရား မေဟာရ။

၆၄။ က်န္းမာပါလ်က္ အိပ္ယာထဲေနသူအား တရား မေဟာရ။

၆၅။ ဒူးႏွစ္ဖက္ကိုေထာင္လ်က္ အ၀တ္ျဖင့္သိုင္းထားသူ၊ လက္ျဖင့္သိုင္းဖက္ထိုင္ေနသူအား တရားမေဟာရ။

၆၆။ က်န္းမာပါလ်က္ ေခါင္းေပါင္း ေပါင္းထားသူအား တရားမေဟာရ။

၆၇။ က်န္းမာပါလ်က္ ဦးေခါင္းျခံဳထားသူအား တရား မေဟာရ။

၆၈။ တရားေဟာသူသည္ အခင္းမပါ ဗလာေျမေပၚမွာ ထိုင္ၿပီး၊ မနာမဖ်ားဘဲ အ၀တ္ခင္းေပၚ ထိုင္သူအား တရားမေဟာရ။

၆၉။ မနာမဖ်ားဘဲ ျမင့္ရာ၌ေနသူအား မိမိကနိမ့္ရာ၌ ေန၍ တရားမေဟာရ။

၇၀။ မနာမဖ်ားဘဲ ထိုင္ေနသူအား မတ္တတ္ရပ္ေနသူက တရားမေဟာရ။

၇၁။ မနာမဖ်ားဘဲ ေရ့ွကသြားေနသူအား ေနာက္ကေန၍ တရားမေဟာရ။

၇၂။ မနာမဖ်ားဘဲ လမ္းေပၚ၌သြားေနသူအား လမ္းေဘး မွ လိုက္၍ တရားမေဟာရ။
၇၃။ မနာမဖ်ားဘဲ မတ္တတ္ရပ္လ်က္ က်င္ႀကီး က်င္ငယ္ မစြန္႔ရ။

၇၄။ မနာမဖ်ားဘဲ စိမ္းစိုရာျမက္သစ္ပင္၌ က်င္ႀကီး က်င္ငယ္ တံေထြး မစြန္႔ရ။

၇၅။ မနာမဖ်ားဘဲ (ေသာက္ေရ သံုးေရ-ျမစ္ ကန္ ေခ်ာင္း) ေရ၌ က်င္ႀကီးက်င္ငယ္ မစြန္႔ရ။

ဤသိကၡာပုဒ္ ၇၅-ပါးကို မ႐ိုေသ မေလးစား ဂ႐ုမစိုက္သည့္သေဘာျဖင့္ လိုက္နာက်င့္သံုးမႈမျပဳပါက ရဟန္းမ်ားမွာ ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္သည္။
ရွင္သာမေဏမ်ားမွာ သဲဒဏ္ ေရဒဏ္ထိုက္သည္။ (မက်န္းမာလွ်င္၊ မသိနားမလည္ေသးလွ်င္၊ အျပစ္မရွိ။) နားလည္ေအာင္ သိေအာင္ သင္ၾကားေလ့က်င့္ရမည္။
ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္အားလံုး ဆဗၺဂၢီရဟန္းမ်ားအား အေၾကာင္းျပဳ၍ ပညတ္ေတာ္မူသည္။

ဒုကၠရစရိယာ

ဒုကၠရစရိယာ ဆိုတာ ကာမဂုဏ္စိတ္ကို ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ တားဆီးျခင္းအက်င္႔ျဖစ္ပါတယ္။ မူရင္းက်င္႔စဥ္ေတြကေတာ႔ တပ အက်င္႔ ကေနလာပါတယ္။ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ဆင္းရဲေအာင္လုပ္ျပီး ကာမဂုဏ္ကို တားႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားေလာင္းလဲ မိမိၾကားဖူးသိဖူးသမွ် တပက်င့္စဥ္မ်ားကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလဲစမ္းသပ္ က်င့္သံုးေတာ္မူပါတယ္။ တပ ေတြမွာ အ၀တ္မ၀တ္ျခင္း၊ အစာမစားျခင္း၊ တစ္လုပ္သာစားျခင္း၊ ရက္ျခားစားျခင္း၊ ဆူးေပၚအိပ္ျခင္း၊ ေရခ်ိဳးျခင္း၊ မီးလံႈျုခင္း၊ေနပူခံျခင္း၊ ေခြးကဲ့သုိ႕က်င့္ျခင္း၊ ႏြားကဲ့သို႕က်င့္ျခင္း စသည့္က်င့္စဥ္မ်ား ထြန္းကားခဲ႔ပါတယ္။အဲဒီကမွ အတၱေကာင္၀ါဒလဲ ပြားလာတယ္။

ဒီ တပ ကတဆင္႔ ဒုကၠရစရိယာက်င့္စဥ္မ်ားအနက္ အလြန္ေခတ္စားထင္ရွားအခက္ခဲဆံုးက ( ၃) မ်ိဳးရွိတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ။ (၁) စိတ္ကို စိတ္နဲ႔ သတ္နည္း (၂) အပၸဏာစ်ာန္ (အသက္ရွဴမႈ ထိန္းခ်ဳပ္နည္း) (၃) အစာမစားဘဲ က်င္႔နည္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဘုရားေလာင္းဟာ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီလိုကိုယ္ဆင္းရဲခံတဲ့ တပအက်င့္ဘက္ လုိက္ရသလဲ ေမးစရာရွိပါတယ္။ဒါ့ေနရာမွာ အဲဒီေခတ္ မဇၥ်ိမေဒသရဲ႕ အေတြးအေခၚ ၀ါဒသမိုင္းေနာက္ခံနဲ႕ ဂိုဏ္းဂဏမ်ားအေၾကာင္း အနည္းငယ္ သိသင္႔ပါတယ္ ။ က်မ္းကိုး ။ ဦးေရႊေအာင္( ဗုဒၶ၀ါဒ ေပၚထြန္းျခင္း ) ၊ What the buddha taugh… by Dr. R. Rahula ၊ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ၊ အရွင္ဥာဏိသာရ တို႔၏ ဓမၼစၾကာဆိုင္ရာတရားမ်ား ၊ လယ္တီ ဆရာေတာ္ ၊ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ၊ ဖားေအာက္ ဆရာေတာ္တို႔၏ ဓမၼစၾကာတရားမ်ား စသည္ တို႔မွ ထုတ္ႏႈတ္လိုက္ပါတယ္ ။ ပလန္းနက္မွာ Kalmond ေရးေပးတာေတြလဲ ပါေနပါလိမ္႔မယ္။ ဗုဒၶ၀ါဒ ေပၚထြန္းမႈ နဲ႔ အေတြးအေခၚဆိုင္ရာစာတမ္းေတြမွာလဲ ဒီက်င္႔စဥ္အေၾကာင္းပါပါတယ္။

ေ၀ဒေခတ္ေကာင္းစဥ္က ျဗာဟၼဏတို႕သည္ ခ်မ္းသာသုခရရွိေရး၊နတ္ျပည္ေရာက္ေရး၊ သံသရာ၀ဋ္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးတို႕အတြက္ နတ္ေဒ၀ါမ်ားကို ပူေဇာ္ပသသည့္ ယဇ္လမ္းစဥ္ကိုတီထြင္ခဲ့ၾကတယ္။ ျဗာဟၼဏတို႕က ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဘာသာေရးအရ အိႏၵိယေဒသကို လႊမ္းမိုးအုပ္စိုးႏိုင္ရန္ ဇာတ္စနစ္ေခၚအမ်ိဳးအႏြယ္ခြဲျခားမႈ စနစ္တစ္မ်ိဳးကိုလည္း တီထြင္ခဲ့ၾကတယ္။ ထိုစနစ္အရ ေ၀ဒပညာရွင္ ျဗာဟၼဏအႏြယ္၀င္္တို႕သည္ ဘာသာေရးအာဏာပိုင္မ်ား ျဖစ္လာရံုသာမက လူမႈေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္မ်ားကိုပါ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ အမ်ိဳးေလးပါးတြင္ ျဗာဟၼဏမ်ိဳးက အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း၊ျဗဟၼာႀကီး၏ ခံတြင္းမွ ေပါက္ဖြားလာ၍ ျဗဟၼာႏွင့္လူအၾကား မရွိမျဖစ္အေရးပါသည့္ အဆက္အသြယ္ျဖစ္ေၾကာင္းေဟာေျပာကာ လူတန္းစားအာဏာကို ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ခ်မ္းသာသုခ ရရွိေရးအတြက္ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ရာတြင္ ျဗာဟၼဏတို႕ မပါ၀င္က အထမေျမာက္ဟု ဆိုခဲ့ၾကတယ္။ ဘုရင္မ်ား၊ သူေဌးသူႂကြယ္မ်ား၊ကုန္သည္၊ လယ္သမား၊ ဆင္းရသားပါမက်န္ ေ၀ဒပညာရွင္မ်ား၏ အဆိုအမိန္႕ကို ဘုရားတစ္ဆူဂူတစ္လံုး ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကရေပတယ္။

ျဗဟာၼဏတုိ႕သည္ ထိုကဲ့သုိ႕ ဘာသာေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ခ်မ္းသာသုခ ရရွိေရးတို႕ကိုလက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားခဲ့ၾကရာ ယဇ္ပူေဇာ္မႈတြင္ မပါမျဖစ္ အရာေရာက္သူမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၾကတယ္။ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲတစ္ခုကိုစနစ္တက် စီမံေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ ေ၀ဒပညာရွင္ ျဗာဟၼဏတစ္ဦးကို ငွားရမ္းပင့္ဖိတ္သည္ဆိုပါက ေငြေၾကအေတာ္အတန္ ကုန္က်ေပလိမ့္မည္။ သာမန္လူတို႕ မတတ္ႏိုင္ေတာ့သည့္ အေနအထား ျဖစ္လာတယ္။

အမ်ိဳးဇာတ္ခြဲျခားမႈကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ ျဗာဟၼဏတုိ႕က ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးတို႕တြင္ အဘက္ဘက္က အသာစီးယူေနၾကသည္ကိုလည္းမေက်မနပ္ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒီအခါ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးကို အလိုရွိၾကသူတို႕က အိမ္ရာတည္ေထာင္ လူတို႕ေဘာင္ကိုစြန္႕ခြာလ်က္ ဆိတ္ၿငိမ္ရာေတာအရပ္သို႕ ခ်ဥ္းကပ္ကာ အားထုတ္က်င့္ႀကံ ႀကိဳးပမ္းၾကရာမွ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားမႈသေဘာေပၚေပါက္လာတယ္။ ေတာထဲတြင္ သစ္ပင္ေအာက္၌ တစ္ကိုယ္တည္း ထိုင္ေနရင္း စိတ္မွန္းျဖင့္ ယဇ္ပူေဇာ္မႈျပဳျခင္း၊ျဗဟၼာကို အာရံုျပဳျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရာမွ ကသိုဏ္းေပါက္ကာ စ်ာန္လမ္းစဥ္ကို ေတြ႕ရွိၾကတယ္။ ဒီလမ္းစဥ္ကိုလဲ ဘုရားေလာင္း သင္ခဲ႔ေသးတယ္ေပါ႔ ။ အာဠာရ နဲ႔ ဥဒက ဆီမွာ ။ ဒါေၾကာင့္ အာရညကေခတ္ေခၚ ေတာမွီရေသ့ေခတ္ဦးတြင္ ေ၀ဒလမ္းစဥ္ ေမွးမွိန္ခဲ့ရတယ္။ စ်ာန္ခ်မ္းသာသည္ ေလာကီအာရံု ကာမဂုဏ္တို႕ထက္အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာလြန္ျမင့္မားလွသျဖင့္ ထိုေခတ္တြင္ ရေသ့ေယာဂီ အရည၀ါသီ ေတာမွီသူေတာ္စင္မ်ား အေျမာက္အျမား ေပၚထြန္းခဲ့တယ္။ အခ်ိဳ႕မွာ ဂုိဏ္းဂဏမ်ား တည္ေထာင္ကာ တပည့္မ်ားစြာကို သင္ၾကားပို႕ခ်မႈ ျပဳၾကတယ္။(သာဓက၊ ဥရုေ၀လ ကႆပ ရေသ့ဆရာႀကီးမ်ား) ျဗာဟၼဏလမ္းစဥ္တြင္လည္း တရားအားထုတ္မႈ လႊမ္းမိုးလာခဲ့တယ္။ဒါေပမယ္႔ ခ်မ္းသာစစ္ နိဗၺာန္ကို ရႏိုင္မယ္႔ နည္းေတြေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေပါ႔ ။

ဘုရားေလာင္းဆိုတာ ဒီဒုကၠရစရိယာက်င့္စဥ္ ေတြ အားလံုးကို လိုက္က်င္႔ရမယ္႔ တာ၀န္ရွိတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ ဆိုရင္ (၂)ခ်က္ရွိပါတယ္။ (၁) ခ်မ္းသာစစ္ နိဗၺာန္ကို ဒီက်င္႔စဥ္ေတြနဲ႔ မရေၾကာင္း သက္ေသျပဖို႔ အကုန္က်င္႔ျပရတယ္။ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ဒီက်င္႔စဥ္သမားေတြက ေျပာလာမယ္။ ငါတို႔ က်င္႔စဥ္ကလဲ နိဗၺာန္ကို ရတာပါပဲကြာ ၊ ငါတို႔ အခုရေနျပီးပဲ ၊ ေဂါတမ က ငါတို႔ က်င္႔စဥ္ကို မွ ေစာေစာစီးစီး မက်င္႔တာ လို႔ ေျပာလာမွာဆိုးလို႔။ အကုန္က်င္႔ရတယ္။ အခ်ိန္ၾကာတာ၊ က်င္႔စဥ္ပိုမ်ားရတာ ၊ ပိုပင္ပန္းရတာ ေတြကေတာ႔ အဲဒီ ဘုရားေလာင္းရဲ႔ ျပန္ေပးဆပ္ရမယ္႔ ၀ဋ္ေပၚမူတည္တယ္။

(၂) ပထမဆံုးေဟာရမယ္႔ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွာ အစြန္းႏွစ္ပါးေရွာင္ဖို႔ အလယ္လမ္းစဥ္ကမွ မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပဖို႔ အတြက္လဲ ဒီ ဒုကၠရစရိယာက်င့္စဥ္ေတြကို က်င္႔ျပရပါတယ္။

ဒီေတာ႔ ဘုရားျဖစ္ရန္က်င့္ေသာအက်င့္ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ။ ရည္ရြယ္ခ်က္မတူဘူး။ ဘုရား ျဖစ္ခ်င္လို႔ က်င္႔တဲ႔ အက်င္႔လို႔ ေျပာရင္ေတာ႔ ရမယ္။

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဆုိသည္မွာ ေဂါတမ ဘုရားရွင္ ျဖစ္္လာမည့္ သုေမဓါ ရွင္ရေသ့အား ေနာင္ ဘဒၵကမၻာ တြင္ ေဂါတမ အမည္ျဖင့္ ဘုရားျဖစ္မည္ ဟု ဗ်ာဓိတ္ေပးေသာ “ ဒီပင္ကရာ” ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ သာရမ႑ကမၻာ တြင္ ပြင့္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္မ်ား မွ ေဂါတမ ဘုရားရွင္အထိ ဘုရားရွင္ ၂၈ - ဆူ ကုိ ဆုိလုိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း ႏွင့္ ေစတီေတာ္ မ်ားတြင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္ မ်ားရွိၾကသည္။

အဆူဆူေသာ ဘုရားရွင္တို႔၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္
၁။ ဤကမၻာမွ မေရတြက္ႏိုင္ေသာ ကမၻာ၌ ...တဏွကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေမဓကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ သရဏကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ထုိေလးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ သည္ တစ္ခုတည္းေသာ သာရမ႑ကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏။

၂။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ ေကာ႑ညမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား သည္ တစ္ခုေသာ သာရကမၻာ၌ တစ္ဆူတည္းသာလွ်င္ ပြင့္ေတာ္မူ၍ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို (နိဗၺာန္သို႔) ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။

၃။ ထုိဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌ ကမၻာ တို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ)အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။

၄။ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ မဂၤလမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ) အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။

၅။ မဂၤလျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ သုမနျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္း ေကာင္း၊ ေရ၀တျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေသာဘိတျမတ္စြာ ဘုရား သည္ လည္းေကာင္း စကၡဳ (ငါးမ်ဳိး) ရွိေတာ္မူကုန္ေသာ အလင္းေရာင္ကို ျပဳေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာ သာရမ႑ကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၆။ ေသာဘိတျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ မ်ားေသာ အျခံအရံရွိေသာ အေနာမ ဒႆီ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ) အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။

၇။ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ပဒုမျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ နာရဒ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္မူၾကကုန္ေသာ အမိုက္ေမွာင္၏ အဆံုးကို ျပဳတတ္ကုန္ေသာ ထုိျမတ္စြာ ဘုရားတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာ ၀ရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏။

၈။ နာရဒျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ ပဒုမုတၱရမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ခုေသာ သာရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို (နိဗၺာန္သို႔) ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။

၉။ နာရဒျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ)အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။

၁၀။ ကမၻာတစ္သိန္းထက္၌ ေလာကသံုးပါးကို သိေတာ္မူေသာ ေပးလွဴဖြယ္ပစၥည္း ၀တၳဳတို႔ကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆူတည္းသာ ပြင့္ေတာ္မူ၏။

၁၁။ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္ျဖစ္ေသာ ကမၻာသံုးေသာင္းထက္၌ သုေမဓျမတ္စြာဘုရား သည္ လည္းေကာင္း၊ သုဇာတျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏ်စ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၁၂။ သုဇာတျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္ျဖစ္ေသာ ကမၻာ တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာထက္ ၌ (နိဗၺာန္သို႔) ပို႔ေဆာင္ေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ပိယဒႆီ အတၳဒႆီ ဓမၼဒႆီ အားျဖင့္ သံုးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရား တို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၁၃။ သုဇာတျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္၌ ကိုယ္တုိင္ သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္ မူကုန္ေသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းရွိသူ နတ္လူတို႔ထက္ ျမတ္ေတာ္မူကုန္ေသာ ေလာက၌ ၿပဳိင္ဘက္ပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ ထုိပိယဒႆီစေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ တစ္ခုေသာ ၀ရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၁၄။ ဤကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ေလးကမၻာထက္၌ ေလာကသံုးပါးကို သိေတာ္မူေသာ (ကိေလသာ) ေျငာင့္ကို ႏုတ္ပယ္ေတာ္မူတတ္ေသာ အျမတ္ဆံုးပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေတာ္မူ ေသာ သိဒၶတၳျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆူတည္းသာ ပြင့္ေတာ္မူ၏။

၁၅။ ဤကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ႏွစ္ကမၻာထက္၌ တူေသာသူ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ ၿပဳိင္ဘက္ပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ တိႆျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဖုႆျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏွစ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၁၆။ ဤကမၻာမွ ကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာထက္၌ ၀ိပႆီမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ သနားျခင္း က႐ုဏာ ရွိေတာ္မူေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း သတၱ၀ါတို႔ကို သံေယာဇဥ္အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေစေတာ္မူ၏။

၁၇။ ဤကမၻာမွ သံုးဆယ့္တစ္ကမၻာထက္၌ တူေသာပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္မမူေသာ ၿပဳိင္ဘက္ပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ သိခီျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေ၀ႆဘူျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏွစ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၁၈။ ဤဘဒၵကမၻာ၌ ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေကာဏာဂံု ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ကႆပျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း သံုးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၁၉။ ယခုအခါ ငါသည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏၊ ေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း (ေနာက္၌) ပြင့္ေတာ္မူလတၱံ႕၊ ပညာရွိေတာ္မူကုန္ေသာ ေလာကကို အစဥ္ သနား ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ဤငါးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္လည္း ဤဘဒၵကမၻာ၌ပင္ ပြင့္ ေတာ္မူၾကကုန္၏။

၂၀။ ဤတရားမင္း ျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ လည္းေကာင္း၊ အကုေဋမကမ်ားစြာေသာ အျခား တစ္ပါးေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ လည္းေကာင္း ထုိဗုဒၶ၀င္ အက်င့္လမ္းကို ေဟာၾကားၿပီးလွ်င္ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ တပည့္သာ၀ကႏွင့္တကြ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူၾကေလကုန္ၿပီ။

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ
ေဂါတမ ဘုရားရွင္ ျဖစ္္လာမည့္ သုေမဓါ ရွင္ရေသ့အား ေနာင္ ဘဒၵကမၻာ တြင္ ေဂါတမ အမည္ျဖင့္ ဘုရားျဖစ္မည္ ဟု ဗ်ာဓိတ္ေပးေသာ “ ဒီပင္ကရာ” ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ သာရမ႑ကမၻာ တြင္ ပြင့္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္မ်ား မွ ေဂါတမ ဘုရားရွင္အထိ ဘုရားရွင္ ၂၈ - ဆူ ရိွေလသည္။ ဤဘုရားရွင္မ်ားကို ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားမ်ား ဟုေခၚေ၀ၚ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။

ေဂါတမ ဘုရားေလာင္း ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာ ကမာၻမွစ၍ ပြင့္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္မ်ား၏ အမည္ေတာ္တို႔ျဖစ္သည္။

(၁) တဏွကၤရာဘုရား - ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ စရီးပင္ (ေတာင္မ႐ိုးပင္) ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္တစ္သိန္း ေနေတာ္မူ၏။

(၂) ေမဓကၤရာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၁၅-ရက္၊ ေပါက္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၃) သရဏကၤရာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ တလ၊ သခြတ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ရွစ္ေသာင္း။

(၄) ဒီပကၤရာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ေညာင္ၾကပ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၅) ေကာ႑ညဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ ေၾကာင္လွ်ာပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၆) မဂၤလဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၇) သုမနဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၈) ေရ၀တဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-လ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ေျခာက္ေသာင္း။

(၉) ေသာဘိတဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၁၀) အေနာမဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ ေထာက္ၾကံ႕ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၁၁) ပဒုမဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ေၾကာင္လ်ာပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၁၂) နာရဒဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ေၾကာင္လ်ာပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၁၃) ပဒုမုတၱရဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ထင္း႐ူးပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တသိန္း။

(၁၄) သုေမဓာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၁၅-ရက္၊ ထိန္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၁၅) သုဇာတဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ကိုးလ ၊ ၀ါးပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၁၆) ပီယဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ ေရခတက္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၁၇)အတၱဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ စကားပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၁၈) ဓမၼဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ လိပ္ဆူးေရႊပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၁၉) သိဒၶတၳဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ မဟာေလွကားပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၂၀) တိႆဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ပိေတာက္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။

(၂၁) ဖုႆဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ သွ်ိသွ်ားပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။

(၂၂)၀ိပႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ သခြတ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ရွစ္ေသာင္း။

(၂၃) သိခီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ သရက္ျဖဴပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ခုနစ္ေသာင္း။

(၂၄) ေ၀ႆဘူဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ အင္ၾကင္းပင္ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ေျခာက္ေသာင္း။

(၂၅) ကကုသန္ဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ကုကၠိဳပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ေလးေသာင္း။

(၂၆) ေကာဏဂံုဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ ေရသဖန္းပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ သံုးေသာင္း။

(၂၇) ကႆပဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ပေညာင္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ႏွစ္ေသာင္း။

(၂၈) ေဂါတမဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာ၊ ေညာင္ဗုဒၶေဟပင္ရင္း၌ ပြင့္ေတာ္မူသည္၊ သက္ေတာ္ ရွစ္ဆယ္ ေနေတာ္မူသည္။

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဘုရားရွစ္ခိုး
တ ေမ သ ဒီ ေကာ မံ သု ေရ ၊ ေသာ အ ပ နာ ပ ၊ သု သု ပိ။

အ ဓံ သိ တိ ဖု ၀ိ သိ ေ၀ ၊ က ေကာ က ေဂါ နမာမဟံ ။

ထူးျခားခ်က္

ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူေသာ ဘုရား ကိုယ္ေတာ္ျမတ္မ်ားသည္ တနဂၤေႏြသား (၄) ဆူ ၊တနလၤာသား(၄)ဆူ …(၇)ေန႔ မွာ ၄-ဆူစီ အတိအက် ျဖစ္ေနၾကသည္။

တနဂၤေႏြ သား (၄) ဆူ - ေမဓဂၤရာ ၊ ေသာဘိတ ၊ ပိယဒႆီ ၊ သိခီ ။

တနလၤာ သား (၄) ဆူ - သရဏွဂၤရာ ၊ အ ေနာမဒႆီ ၊ အတၳဒႆီ ၊ ေ၀ႆဘူ ။

အဂၤါ သား (၄) ဆူ - ဒီပကၤရာ ၊ ပဒုမုတၱရ ၊ ဓမၼဒႆီ ၊ ကကုသန္ ။

ဗုဒၶဟူး သား (၄) ဆူ - ေကာ႑ည ၊ နာရဒ ၊ သိဒၶတၳ ၊ ေကာဏဂံု ။

ၾကာသပေတး သား(၄) ဆူ - မဂၤလ ၊ ပဒုမုတၱရ ၊ တိႆ ၊ ကႆပ ။

ေသာၾကာ သား (၄) ဆူ - သုမန ၊ သုေမဓာ ၊ ဖုႆ ၊ ေဂါတမ ။

စေန သား (၄) ဆူ - တဏွကၤရာ ၊ ေရ၀တ ၊ သုဇာတာ ၊ ၀ိပႆီဘုရား ။

(၇) ရက္သား/သမီး ဘုရားရွိခိုး
ကိုယ့္ေန႔သား ဘုရားရွင္ေတြကို သီးသန္႔ရွိခိုးပူေဇာ္ခ်င္လ်င္-

တနဂၤေႏြေန႔ဖြား

ေမဓဂၤေရာ ၊ ေသာဘိေတာစ ၊

ပိယဒႆီ ၊ သိခီဇိေနာ ၊

ရ၀ိ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

——————————————————- တနလၤာေန႔ဖြား

သရဏွဂၤရာ ၊ ေနာမာစ၊

အတၳဒႆီစ ၊ ေ၀ႆဘူ ။

စႏၵ ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

——————————————————- အဂၤါ ေန႔ဖြား

ဒီပကၤေရာ ၊ ပဒေမာစ ၊

ဓမၼဒႆီ ၊ ကကုသေႏၶာ ၊

ေဘာမ ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

——————————————————- ဗုဒၶဟူး ေန႔ဖြား

ေကာ႑ေညာ ၊ နာရေဒါ သတၱာ ၊

သိဒၶတၳ ၊ ေကာဏဂမနာ ။

ဗုဒၶ ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

——————————————————- ၾကာသပေတး ေန႔ဖြား

မဂၤေလာ ၊ ပဒုမုတၱေရာ ၊

တိႆနာေထာစ ၊ ကႆေပါ ။

ဂုရု ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

——————————————————- ေသာၾကာေန႔ဖြား

သုမေနာ ၊ သုေမဓာ ဗုေဒါၶ ၊

ဖုႆ ဇိေနာစ ၊ ေဂါတေမာ ။

သုကၠ ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

——————————————————- စေန ေန႔ဖြား

တဏွကၤေရာ ၊ ေရ၀ေတာစ ၊

သုဇာေတာစ ၊ ၀ိပႆီေကာ ၊

ေသာရီ ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

(၇) ရက္သား/သမီး ဘုရားရွိခိုး(ျမန္မာျပန္)
တနဂၤေႏြေန႔ဖြားအတြက္-

(၁) ေမဓဂၤေရာ ၊ ေသာဘိေတာစ ၊

ပိယဒႆီ ၊ သိခီဇိေနာ ၊

ရ၀ိ၀ါေရ ၊ အဘိဇာတာ ၊

ေတ နမႆမိ သာဒရံ

(၂) နေမနာေနန ကေမၼန

ေပါရဏကံ ၀ါနႆတု

စတုႏ္နံ ဗုဒၶေတေဇန

သဒါ သုခီ ဘ၀ႏဳၱုေမ ။

(၁)မာရ္ ငါးပါး ကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူျပီးေသာ (ေမဓဂၤရာ ျမတ္စြာဘုရား ၊ ေသာဘိတ ျမတ္စြာဘုရား ၊ ပိယဒႆီ ျမတ္စြာဘုရား ၊ သိခီ ျမတ္စြာဘုရား) တို႔သည္ (တနဂၤေႏြေန႔)တြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ႔ၾကကုန္၏ ။ ထို (တနဂၤေႏြေန႔ဖြား) ရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရားတို႔ကို တပည္႔ ေတာ္သည္ ရုိေသစြာျဖင္႔ ဦးညြတ္ရွိခုိးပါ၏ အရွင္ဘုရား ။

(၂)ထိုသို႔ ဦးညြတ္ ရိုက်ိဳးရွိခုိးရျခင္းအေၾကာင္းေၾကာင္႔ ေရွးကစီမံ မေကာင္းကံသည္ အမွန္ကြယ္ေပ်ာက္ ေကာင္းက်ိဳးေရာက္ပါေစသတည္း ။ထိုေလးဆူကုန္ေသာ(တနဂၤေႏြေန႔ဖြား) ရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရားတို႔၏ တန္ခိုးေတေဇာ္ အာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင္႔ တပည္႔.ေတာ္အား အခါခပ္သိမ္း ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာျခင္းစင္စစ္ ျဖစ္ပါေစ သတည္း ။

(က်န္ေန႔မ်ား ထို႔အတူ သင္႔ေတာ္သလိုေျပာင္းျပီးမွတ္ရန္)


ဘုရားရွင္တို႔၏ ဥာဏ္ေတာ္မ်ားႏွင္႔ အသံုးခ်ေတာ္မူပံု
(၁) အေၾကာင္းဟုတ္၊မဟုတ္ကို သိေသာ ဌာနာဌာန ေကာသလႅ ဥာဏ္ေတာ္ (သတၱ၀ါ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အာသေ၀ါတရား ကုန္ႏိုင္၊မကုန္ႏိုင္(သို႔) ရဟႏၲာ ျဖစ္ႏိုင္၊မျဖစ္ႏိုင္ကို ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၂)ေကာင္းက်ိဳး ၊ မေကာင္းက်ိဳး ကို သိေသာ ၀ိပါက ဥာဏ္ေတာ္ (ပုဂိၢဳလ္တစ္ေယာက္တြင္ စ်ာန္၊မဂ္ဖိုလ္ရမႈ၌ အႏၱရာယ္ (အဟိတ္ ၊ ဒြိဟိတ္ပဋိသေႏၶေနမႈ ) ရွိ၊ မရွိကိုု ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၃)သတၱ၀ါတို႔လားရာ ၊ေရာက္ရာကို သိေသာ သဗၺတၳ ဂါမိနီပဋိပဒါ ဥာဏ္ (ပုဂိၢဳလ္တစ္ေယာက္တြင္ စ်ာန္၊မဂ္ဖိုလ္ရမႈ၌ ပဥၥာနႏၱိရိယကံ ရွိ၊ မရွိ ကို ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၄) အထူးထူးေသာ ဓာတ္သေဘာမ်ားကို သိေသာ အေနကဓာတု နာနာဓာတု ဥာဏ္ေတာ္ ( အထက္ပါ ဥာဏ္(၃)မ်ိဳးနဲ႔ ၾကည္႔ျပီး အႏၱရာယ္ကင္းပါမွ ကြ်တ္ႏိုင္ ခြ်တ္ႏိုင္ေသာ စရိုက္ႏွင္႔ ကိုက္ညီမည္႔ တရားေဟာ (၀ါ) ကမၼ႒ာန္းေပးရန္ ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၅) သတၱ၀ါတို႔၏ ဆႏၵအလိုကို သိေသာ နာနာဓိမုတိၱက ဥာဏ္ (သတၱ၀ါတို႔၏ ႏွလံုးသြင္းတတ္မႈ သေဘာထားကို သိျပီး သင္႔ေလ်ာ္ေသာတရားေဟာရန္ ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၆) လူတို႔၏ ဣေျႏၵအႏုအရင္႔ကို သိေသာ ဣျႏိၵယပေရာပရိယတၱဥာဏ္ (သတၱ၀ါတို႔၏ သဒၶါတရားေကာင္း၊မေကာင္း ကို ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၇) စ်ာန္၊၀ိေမာကၡ ၊ သမာဓိ ၊သမာပတ္ စသည္တို႔၏ ညစ္ညဴးေၾကာင္းကို သိေသာ စ်ာန၀ိေမာကၡ သမာဓိ သမာပတၱိဥာဏ္ ေတာ္ (ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူျပီးမွ ခြ်တ္သင္႔ သည္ဆိုလွ်င္ ေသးကြာေသာ အရပ္သို႔ပင္ ၾကြေရာက္ ေတာ္မူပါသည္ ။)

(၈)ေရွးျဖစ္ေဟာင္း ၊ဘ၀ခႏၶာျဖစ္စဥ္ကို သိေသာ ပုေဗၺနိ၀ါသာႏုႆတိဥာဏ္ ( ေရွးဘ၀ျဖစ္စဥ္နွင္႔ အထံု ၊ပါဂမီစသည္တို႔ကို ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ၾကည္႔ရႈ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၉) သတၱ၀ါတို႔၏ ပဋိသေႏၶေနျခင္း ၊ စုေတျခင္း တို႔ကို သိေသာ စုတူပပါတ (၀ါ) ဒိဗၺစကၡဳ ဥာဏ္ေတာ္ ( သတၱ၀ါတို႔၏ လက္တေလာစိတ္ျဖစ္စဥ္ကိုလဲ ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ၾကည္႔ရႈ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

(၁၀) အာသေ၀ါတရား ကုန္ရာျဖစ္ေသာ အာသ၀ကၡယ ဥာဏ္ေတာ္ (သတၱ၀ါတို႔ အား အရဟတၱမဂ္ တရားေပါက္ေအာင္ တရားေဟာရန္အလို႔ငွာ ဤဥာဏ္ျဖင္႔ ၾကည္႔ရႈ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္ ။)

ဘုရားရွင္တို႔၏ တူေသာအခ်က္မ်ား
ဘုရားရွင္တို႔၏ တူေသာ အခ်က္မ်ား (၃၀) ရွိပါသည္ ။

(၁) အေလာင္းေတာ္သည္ ေနာက္ဆံုးေသာဘ၀၌ မိခင္၀မ္းၾကာတိုက္တြင္ ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူသည္။ (ဒီမွာထူးျခားတာက နတ္ျပည္ကေန စုေတၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ ျဗဟၼာျပည္ကေန စုေတျပီး ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူတာမ်ိဳးမရွိပါဘူး..တဲ႔ ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ျဗဟၼာျပည္ကေန လာရင္ ကာမဂုဏ္ကို ရြံမုန္းတဲ႔စိတ္ အထံု လူ႔ျပည္ကို ပါလာမယ္ ။ အိမ္ေထာင္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူး ။ (တခ်ိဳ. အပ်ိဳၾကီး ၊ လူပ်ိဳၾကီး ေတြလဲ ျဗဟၼာျပည္က လာလို႔ အိမ္ေထာင္မျပဳတာလို႔ ေျပာတာပဲ...ဤကားစာၾကြင္း)

အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ ဒီလို ေစာေစာစီးစီး ကတည္းက ကာမဂုဏ္ကို ရြံမုန္းေနရင္လည္း မဇၥိမပဋိပဋာ လမ္းစဥ္ကို ေတြ႔ဖို႔ခက္မယ္ လို႔ ဆိုပါသည္ ။

(၂) မယ္ေတာ္၀မ္း၌ ထက္၀ယ္ပလၻင္ဖြဲ႔ေခြ၍ အေရွ႕သို႔ မ်က္ႏွာမူျပီး ေနပါသည္ ။ (အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ သာမန္လူ သေႏၶသားေတြလို အမိ၀မ္းမွာ ေျပာင္းျပန္မေနပါ။ အတည္႔ပဲေနပါသည္။ မယ္ေတာ္ရဲ. ၀မ္းဗိုက္ဟာလည္း ပူထြက္လာျခင္းမရွိပါ ။ မယ္ေတာ္ဟာ ကိုယ္႔သားကို ဗိုက္ကေန ေကာင္းေကာင္းျမင္ေနရပါသည္။ ခ်င္ျခင္းတပ္ျခင္း ၊ နာက်င္ေအာ႔အန္ျခင္း မရွိပါ ။ အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ မယ္ေတာ္ေတြကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ျခင္းဒုကၡ မေပးၾကပါ ။)

(၃) အေလာင္းေတာ္ကို မတ္တတ္ရပ္လ်က္ ဖြားသည္ ။ (ညစ္ေပမႈ မရွိပါ ၊ မိခင္လည္း က်န္းမာစြာ ရွိရပါသည္ ၊ ေနာက္ (၇) ရက္မွာေတာ႔ မိခင္ ကံေတာ္ကုန္ရပါသည္ ။ သက်သာကီ၀င္ ဆုိသည္မွာ ပင္ကိုယ္စြမ္းရည္ရွိသူဟု အဓိပၸာယ္ရသည့္အတုိင္း ေမြးေမြးျခင္း ကိုယ္႔ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ပါသည္ ။ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကေသာ နတ္၊ျဗဟၼာေတြေတာင္ မ်က္လံုးျပဴးကုန္ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။(ဤကား။ အရွင္ ဥာဏိသာရ၏ အေဟာ)

(၄) ေတာအရပ္၌သာ ဖြားေတာ္မူပါတယ္။

(၅) ဖြားျပီးျပီးျခင္း ေျမာက္အရပ္သို႔ ေျခ (၇)လွမ္းၾကြကာ…“ဤေလာက၌ ငါသာ အျမတ္ဆံုးတည္း ၊ ငါ၏ ေနာက္ဆံုး ပဋိသေႏၶ ေနရျခင္းတည္း ၊ေနာက္ထပ္ ပဋိသေႏၶ ေနစရာ မလိုေတာ႔ျပီ ”ဟု ၾကံဳး၀ါးေတာ္မူပါသည္။ (ထိုကာလတြင္ အကိုးကြယ္ခံ ဘ၀သို႔ ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ေနေသာ ျဗဟၼာေတြကို အသိေပးၾကံဳး၀ါးျခင္း ဟုဆို၏။ ေဂါတမ ဘုရားေလာင္းသည္ (၃) ဘ၀၌ ဖြားစမွာပင္ စကားေျပာ၏ ။ မေဟာသဓာ ၊ ေ၀ႆႏၱရာ ႏွင္႔ ေနာင္ဆံုးဘ၀ -(သုခမွတ္စု))

(၆) သူအို၊သူနာ၊သူေသ ၊ရဟန္း နိမိတ္ (၄)ပါးျမင္၍ သား(၁)ေယာက္ဖြားေသာ ညမွသာ ေတာထြက္ေတာ္မူၾကသည္။ (ထိုနိမိတ္ျပေသာ နတ္သားကို ဘုရားေလာင္း၏ ဆရာ ၅-ေယာက္ တြင္ ၁-ေယာက္ အပါအ၀င္ဟု သတ္မွတ္သည္။)

(၇) အရဟတၱဖိုလ္၏ တံခြန္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရယူျပီးမွ ဒုကၠရစရိယက်င္႔သည္။ (အရဟတၱဖိုလ္၏ တန္ဖိုးသည္ ရဟန္းမွ မည္သည္႔ အမ်ိဳးႏွင္႔မွ် မတန္ဟုဆိုသည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ မွ အရဟတၱဖိုလ္ရလ်ွင္လည္း ရဟန္း၀တ္ခ်င္၀တ္၊ မ၀တ္ခ်င္လ်ွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၾကရသည္။)

(၈) ဘုရားျဖစ္မည္႔ေန႔ ႏြားနို႔ဃနာဆြမ္း ဘုန္းေပးေတာ္မူၾကသည္။ (ထိုဆြမ္းတြင္ နတ္ၾသဇာပါတတ္ျပီး ဘုရားျဖစ္ျပီး (၇) ပတ္ ၊ (၄၉) ရက္စာ အာဟာရျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ ၀မ္းထဲတြင္ အစာေျခလဲ မျမန္ ၊ ျမန္ျမန္လဲ မဆာေလာင္ပဲ သမာပတ္၀င္စားျခင္း ၊ တရားေတာ္မ်ားကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျခင္းမ်ား အတြက္ ေကာင္းစြာ ေထာက္ပံ႔သည္။)

(၉) ျမက္အခင္းတြင္ ထိုင္ေတာ္မူလ်က္ ဘုရားျဖစ္သည္။

(၁၀) အာနပါန ကမၼဌာန္းကို စီးျဖန္းေတာ္မူၾကသည္။ (ဘုရားရွင္တို႔သည္ အာနပါန ကမၼဌာန္းျဖင္႔သာ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကို ရရွိၾကေသာေၾကာင္႔ ေဂါတမ ဘုရားရွင္သည္လည္း အာနပါန ကိုလြန္စြာ ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူသည္။ မဟာသတိပဌာနသုတ္ ( ဒီ-၂ ၊ ၃၁ )၊ မဟာသတိပဌာနသုတ္ ( မ-၁ ၊ ၇၀ )၊ တတိယပါရာဇိက ပါဠိ ( ၀ိ-၁ ၊ ၈၉ )၊ အာနာပါနႆတိ သုတ္ ( မ-၃ ၊ ၁၂၂ )၊ မဟာရာဟုေလာ၀ါဒသုတ္ ( မ-၂ ၊ ၈၈ )၊ ကာယဂတာသတိသုတ္ ( မ-၃ ၊ ၁၃၀ ) တို႔၌ ေဟာေတာ္မူခဲ႔သည္။)

(၁၁) မာရ္စစ္သည္ကို ေအာင္ေတာ္မူသည္ ။

(၁၂) ေဗာဓိပလႅင္၌သာ ၀ိဇၨာ(၃)ပါးစေသာ ဆအသာဓာရဏ …အစရွိေသာ ေက်းဇူးတရားအေပါင္းကို ရေတာ္မူၾကပါသည္။

(၁၃) ေဗာဓိပင္ရဲ. ထက္၀န္းက်င္၌သာ သတၱ သတၱာယ(၇) ဌာန က်င္႔ေတာ္မူၾကသည္။

(၁၄) တရားဦးေဟာ စိမ္႔ေသာငွာ ျဗဟၼာမင္းက ေလ်ွာက္ရသည္ ။ ၇-သတၱဟ အျပီး ၅၀-ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ အဘယ္သူအား တရားေဟာရမည္နည္း ၊ အဘယ္သူသည္ ခက္ခဲနက္နဲေသာ ဤတရားမ်ားကို ေခတ္ကာလ၏ အယူ၀ါဒမ်ားမွ ခြဲထြက္၍ လ်င္ျမန္စြာ နားလည္ႏိုင္မည္နည္း ဟုဆင္ျခင္ ၾကည္႔ေတာ္မူပါသည္။ ဆင္ျခင္တဲ႔ ေနရာတြင္ ဘုရားရွင္မ်ားသည္ ပကတိမ်က္စိကိုပဲ သံုးေတာ္မူၾကတယ္္လို႔ ေဟာသည္။ ပကတိမ်က္စိႏွင့္ ၾကည္႔ေတာ႔ ပထမမွာ ဒီေလာက္ ခက္ခဲေနတဲ႔ တရားေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး ေစာေစာစီးစီး တရားထူးရမယ့္ သူကိုမေတြ႔ဘူးလို႔ ဆိုသည္။ ကိေလသာထူေျပာလြန္းတဲ႔ ေလာကကို တရားမေဟာ၊ တစ္ကိုယ္တည္း ဖိုလ္ ခ်မ္းသာနဲ႔ ေနေတာ႔မယ္ ဆိုတဲ႔ စိတ္အၾကံလည္း ျဖစ္လာသည္။ ထိုအခါ ျဗဟၼာမင္းက တရားဦးေဟာရန္ေလ်ွာက္ရသည္။ ေဂါတမဘုရားရွင္ကိုေတာ႔ မဟာသဟမၸတိ ျဗဟၼာမင္းက ေတာင္းပန္သည္ လို႔ဆိုပါသည္။ ဒီဃန္ိကယ္ မွာ ၀ိပႆီ ဘုရားရွင္လည္း ဒီလို ျဖစ္ခဲ႔သည္ဟု အတိအလင္း ေရးထားသည္။)

(၁၅) ဣတိပတနမိဂဒါ၀ုန္ေတာ ၌သာ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူၾကသည္။

(၁၆) တပို႔တြဲလျပည္႔ေန႔ ၌သာ ပါတိေမာက္ ျပေတာ္မူၾကသည္။

(၁၇) ေဇတ၀န္မည္ေသာ ေက်ာင္းေတာ္၌သာ သီတင္းသံုးၾကသည္။ (ပိဋကတ္ေတာ္တြင္ (၁၄) ၀ါေျမာက္၊ ( ၂၁ ) ၀ါမွ ( ၄၄ ) ၀ါ အထိ (၂၅) ၀ါ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးပါသည္။ ဇာတိေျမ ကပိလ၀တ္မွ န္ိေျဂာဓာရံုေက်ာင္းမွာ(၁၅) ၀ါေျမာက္ တစ္၀ါသာ သီတင္းသံုးေတာ္မူပါသည္။)

(၁၈) သာ၀တၳိျမိဳ႕၌သာ ယမိုက္ျပာဋိဟာ ျပေတာ္မူပါသည္။ ( ယမိုက္+ျပာဋိဟာ = အစံုစံု + တန္ခိုး ။ ေရအစံု၊ မီးအစံု ဟုဆိုအပ္ေသာ အစံုလိုက္ အစံုလိုက္ ျဖစ္ေပၚေစေသာ တန္ခိုးေတာ္ )

(၁၉) တာ၀တိသာ၌သာ အဘိဓမၼာတရားေဟာသည္။

(၂၀) သကၤႆနဂိုရ္ျပည္၌သာ နတ္ျပည္မွ သက္ေတာ္မူပါသည္။

(၂၁) ဖလသမာပတ္ကို မျပတ္၀င္စားေတာ္မူပါသည္။

(၂၂) နံနက္အခါ ၊ ညဥ္႔အခါ တို႔၌ ကြ်တ္ထိုက္ေသာ ေ၀ေနယ်ကို ၾကည္႕ရႈေတာ္မူပါသည္။ (ေန႔ (၃) ခါ ၊ ည (၃)ခါ ..၆ ခါ ၾကည္႔ ပါသည္။)

(၂၃) အေၾကာင္းရွိမွ ၀ိနည္းတရားတို.ကို ပညတ္ေတာ္မူပါသည္။ ( ဒီ၀ိနည္းေတြကို ေစာေစာကတည္းက ၾကိဳထုတ္ထားရင္ ဘယ္သူမွ ရဟန္း၀တ္ရဲ/၀တ္ခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူးဟု ဆိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္စဥ္ေပၚလာမွ စည္းကမ္းထုတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။)

(၂၄) အတၳဳပၸတၱိ နဲ႔ တိုက္ဆိုင္မႈရွိလ်ွင္ အတိတ္မွ ဇာတ္တရားမ်ားကို ေဟာသည္။

(၂၅) ေဆြေတာ္ ၊ မ်ိဳးေတာ္တို႔၏ အစည္းအေ၀း တရားပြဲမ်ားတြင္ ဗုဒၶ၀င္ ကိုသာေဟာေတာ္မူၾကသည္။

(၂၆) ဧည္႔သည္ရဟန္းတို႔ႏွင္႔ တရားစကား ေျပာေတာ္မူၾကသည္။

(၂၇) ဒါယကာတို႔ ဖိတ္၍ ၀ါဆိုေတာ္မူေသာ္ ၊ ၀ါကြ်တ္လွ်င္ ဒါယကာတို႔ အားပန္ၾကားျပီးမွ သာ ထြက္ခြာၾကြသြားေတာ္မူၾကသည္။

(၂၈) ေန႔စဥ္ အခါခပ္သိမ္း ဗုဒၶကိစၥငါးပါး ကို ျပဳေတာ္မူသည္။

(၂၉) ပရိနိဗၺာန္ျပဳအ႔ံေသာေန႔၌ သားျပြမ္းဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးေတာ္မူသည္။ (ျမတ္စြာဘုရား ေနာက္ဆံုးဘုန္းေပးတဲ႔ဆြမ္းသည္ ၀က္သား (၀က္ပ်ိဳသား) ( မဟာအ႒ကထာ၊ PDS dictionary အရ ) နဲ႔ မႈိ ဆိုျပီး (၂)မ်ိဳး ရွိေနသည္။ ပါဠိလို “သူကရမကၱ၀” လို႔ေခၚတဲ႔ အရာ(ေဘာဇဥ္) ကို ဘုရားရွင္ ဘုန္းေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ကမၻာေပၚမွာ ပါဠ္ိ-အဂၤလိပ္ အဘိဓာန္ ၁ ခုကလြဲရင္ အျခားေသာ ဘာသာျပန္ေတြမွာ မႈိ လို႔ပဲ အဓိပၸါယ္ ဖြင္႔ၾကသည္။ အားလံုး အဘိဓာန္ (၅)ခုက ဘာသာျပန္ထားသည္။ မႈိ ၊ ေဆးေပါင္းစံုဟင္း ၊နူးညံ႔လွစြာေသာ မၾကီးမငယ္ ၀က္သား၊ ၊မွ်စ္ (ဥဒါန္းအ႒ကထာအရ)၊ ႏြားႏို႔နဲ႔ ခ်က္ထားတဲ႔ ထမင္းစားဖြယ္ စသည္ (၅)မ်ိဳး ရွိေနပါသည္။ ျမန္မာဆရာေတာ္ေတြက ထိုရာသီမွာ မႈိ မပြင္႔ေသးလို႔ ၀က္သားကိုပဲ ယူသည္။ ႏိုင္ငံတကာမွာကေတာ႔ မႈိကို ယူၾကသည္။ အခါမဟုတ္မႈိကို ဘုန္းေပးျပီးေတာ႔ အဆိပ္သင္႔တာလို႔ ဆိုၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ “သူကရမကၱ၀”ဟာ ဘာသာျပန္ကြဲလြဲမႈရွိေနသည္။ ဘုရားရွင္တို႔၏ တူရာ အခ်က္ (၃၀) အရ သားျပြမ္းဆြမ္း ဘုဥ္းေပးေတာ္မူရမယ္ဆိုေတာ႔ ၀က္သား ဟု ေျပာရမွာပါ။)

(၃၀) သမာပတ္၀င္စားျပီးမွ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသည္။

ပရိကၡရာ

ပရိကၡရာ ဆိုသည္မွာ ရဟန္းတို႔၏ အသံုးအေဆာင္ကို ေခၚသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပရိကၡရာမွာ ၈-ပါးရွိ၏။

ပရိကၡရာ ၈-ပါး
၁။ ပတၱ= သပိတ္
၂။ သင္းပိုင္= ေအာက္ပိုင္း၀တ္ သကၤန္း
၃။ ဧကသီ= အေပၚပိုင္း၀တ္ သကၤန္း
၄။ ဒုကုတ္= ၂-ထပ္ သကၤန္းၾကီး
၅။ ကာယ ဗႏၶန= ခါးပန္းၾကိဳး
၆။ ၀ါသိက= ေခါင္ရိတ္ဓား
၇။ သူစိ= အပ္ အပ္ခ်ီ
၈။ ပရိသာ၀န= ေရစစ္

လကၤာ

သကၤန္းသံုးရပ္၊ သပိတ္၊ အပ္
ပဲခြပ္၊ ေရစစ္၊ ခါးပန္းတစ္။

* သကၤန္းသံုးရပ္ ဆိုသည္မွာ ဧကသီ၊ သင္းပိုင္ႏွင့္ ဒုကုဋ္လို႕ေခၚေသာ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီး။

သကၤန္း (၉) မ်ိဳး
၁. သင္းပိုင္ (ခါး၀တ္ရံု)
၂. ဧကသီ (ကို္ယ္ရံု)
၃. ဒုကုဋ္ (ႏွစ္ထပ္ သကၤန္း)
၄. အိပ္ရာခင္း သကၤန္း
၅. မ်က္နွာသုတ္ပု၀ါ သကၤန္း
၆. ပရိကၡရာေစာဠ သကၤန္း (လက္သုတ္၊ ေရစစ္ပု၀ါ)
၇. နိသီဒိုင္ (ေနကထိုင္၊ အခင္း)
၈. မိုးေရခံ သကၤန္း (မိုးေရခ်ိဳးေသာအခါ ၀တ္ရေသာ သကၤန္း)
၉. အမာလႊမ္း သကၤန္း (အနာေပါက္သည့္ အခါ အတြင္းခံ သကၤန္း)
ဤသကၤန္း (၉) မ်ိဳးတြင္ သင္းပိုင္နွင့္ ဧကသီ ကို ဒြိစံု ဟုေခၚသည္။
သင္းပိုင္၊ ဧကသီ၊ ဒုကုဋ္ ဤသံုးမ်ိဳးကို တိစိ၀ရိတ္ (သကၤန္း ၃ ထည္) ဟုေခၚသည္။

အျခားပရိကၡရာမ်ား

၁။ ထီး
၂။ ဖိနပ္
၃။ ယပ္ေတာင္
၄။ ေနကထိုင္
၅။ ျခံဳထည္
၆။ ဆြမ္းဗူး
၇။ ကိုယ္ပတ္

ယပ္ေတာင္၊ ထီး၊ ဖိနပ္တို႔မွာ
ပရိကၡရာ (၈) ပါးတြင္မပါ၀င္ပါ။ အပူဒဏ္၊ အေအးဒဏ္ စေသာ ရာသီဥတုႏွင့္ က်န္းမာေရးအတြက္သံုးရေသာ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ပါသည္။-

ဗုဒၶသရီရျမတ္အံေတာ္

ဗုဒၶသရီရျမတ္အံေတာ္




ဗုဒၶသရီရျမတ္အံေတာ္သည္ သိရိလကၤလာႏိုင္ငံတြင္ မူလကိန္း၀ပ္စံပါယ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ၁၅၂၅ ခုႏွစ္တြင္ သံတြဲၿမိဳ႕မွ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးေတေဇာသာရႏွင့္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕မွ ျမတန္ေဆာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးဓမၼ၀ိသာလတို႕အမွဴးျပဳသည့္ သံဃာေတာ္ အပါး(၄၀)တို႕သည္ သိရိလကၤာႏိုင္ငံမွ သာသနာျပဳၿပီးအျပန္ ဓမိၼကသွ်င္ရေသ့တစ္ဦးတည္ထားခဲ့သည့္ ၀နဘယ ေတာင္ေပၚ႐ွိ ၿပိဳပ်က္ေနသည့္ေစတီေဟာင္းမွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ကြန္ျမဴးေနသည့္ အံေတာ္ဓာတ္ကို ဖူးေတြ႕ရသျဖင့္ ပင့္ေဆာင္ယူလာခဲ့ၿပီး သံတြဲၿမိဳ႕စား ဘာေစာသိရီ(မင္းဗာႀကီး)အားအပ္ႏွင္းခဲ့ပါသည္။


သံတြဲၿမိဳ႕႐ွိ ေ႐ႊအံေတာ္ေစတီ
ဘုရင္ႀကီးသည္ သံတြဲၿမိဳ႕ေပၚ႐ွိ ၀ါသုရေတာင္ေပၚ၌ အံေတာ္ျမတ္ကို ဌာပနာတည္၌ ေစတီတစ္ဆူကိုးကြယ္ ခဲ့သည္။ သံတြဲၿမိဳ႕တြင္ ယခုတိုင္ အံေတာ္ျမတ္ေစတီ ဟုထင္႐ွားေနပါသည္။ ဘေစာသိရိသည္ ေျမာက္ဦးေ႐ႊၿမိဳ႕ေတာ္၌ ဘုရင္ျဖစ္လာသည့္အခါ ၀ါသုရေတာင္ေပၚတြင္ တည္ထားခဲ့သည့္ ဗုဒၶအံေတာ္ျမတ္ကိုပင့္ေဆာင္ေတာ္မူၿပီး ထိုေနရာေဟာင္းတြင္ အံေတာ္ပြားတစ္ဆူဌာပနာထည္၍ ျပန္လည္ တည္ထားေတာ္မူေလသည္။ မင္းရာဇာဘုရင္ႀကီးလက္ထက္ (၁၅၉၃-၁၆၁၂)ခုႏွစ္တြင္ အံေတာ္သိမ္မွ ပုထိုးေတာ္ႀကီးကို တည္ေဆာက္ခဲ့ရာတြင္ ဤအံေတာ္ဓာတ္ကုိ ဌာနပျပဳ၍ တည္ထားခဲ့ေလသည္။ မသမာသူတို႕ ခုိးယူမွဳေၾကာင့္ အံေတာ္ပါသြားသည့္အျဖစ္ႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရသျဖင့္ မူလပုထိုးေတာ္၌ မထားေတာ့ပဲ ဘုရားေပၚေက်ာ္းေဟာင္း(စိုင္ျပင္ေက်ာင္း) ဆရာႀကီးထံ အပ္ႏွံၿပီး ပူေဇာ္ခဲ့ၾကေပသည္။

ထိုမွတဆင့္ဘံုေက်ာင္း (ေလာကမာရ္ေအာင္)သို႕ ေဒသစာရီၾကြေရာက္ၿပိး ေညာင္ပင္ေစ်းေက်ာင္းတိုက္ ေဟာင္း႐ွိ ဂႏၶကုဋီတိုက္တြင္ (၄၂)ႏွစ္တိုင္တိုင္ ကိန္း၀ပ္စံပၸါယ္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
(၂) ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ အံေတာ္ဓာတ္ကို ပင့္ေဆာင္ပူေဇာ္ပြဲမ်ားျပဳလုပ္စဥ္ ၁၂၆၃ ခုႏွစ္တြင္ ပင့္ေဆာင္ပူေဇာ္လာဥ္ ေညာင္ပင္ေစ်းတံတားအေရာက္တြင္ တံတားက်ဳိးက်သြားသျဖင့္ ပင့္ေဆာင္လာသည့္ ေ၀ါယဥ္ႏွင့္အတူ အံေတာ္ဓာတ္မွာ ေရထဲသို႕ က်ဆင္းသြားခဲ့ေပသည္။ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ႐ွာေဖြေသာ္လည္း မေတြ႕႐ွိၾကေပ။ ေတာင္ရပ္အုပ္စု ငေျခာက္ေစ်းရပ္ကြက္မွ ေဆးဆရာႀကီးဦးတက္ခါးျဖဴသည္ အနီးတြင္႐ွိသည့္ ရကၡေတာင္ေပၚတြင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ကြန္႕ျမဴးေနသည့္ အံေတာ္ဓာတ္ကို ထူးဆန္းစြာေတြ႕ျမင္ရေလသည္။ အံေတာ္ဓာတ္ကို ၁၂၆၃ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လဆန္း ၅ ရက္ေန႕ မြန္းလြဲ (၁)နာရီခန္႕တြင္ ဗႏၶဳလေက်ာင္းတိုက္ (ယခု စႏၵမုနိဘုရားႀကီးေက်ာင္း)ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးပုညလက္သို႕ ေပးအပ္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။
စြယ္ေတာ္ျမတ္သည္ လံုး၀န္းျခင္း၊ စင္ၾကယ္ျခင္း၊ သန္႕ျပန္႕ျခင္း၊ ထက္ျမက္ျခင္းႏွင့္အတူ ျဖဴေဖြးျခင္းအဂၤါ ၄ ရပ္ႏွင့္အညီ ဘုရား႐ွင္၏ သရီရဓာတ္ေမြေတာ္ျဖစ္သည့္ အံေတာ္ျမတ္မွာ ယခုအခါ စႏၵာမုနိေက်ာင္းတိုက္တြင္ ကိန္း၀ပ္စံပါယ္လ်က္႐ွိပါသည္။
စႏၵမုနိ ဘုရားႀကီးေက်ာင္းသည္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕တြင္ ဘုရားဖူးေလ့လာသူမ်ားလာေရာက္ၾကည္႐ႈမွဳတြင္ အဓိကက်သည့္ေနရာတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ သမုိင္း၀င္ေ႐ွ႕ေဟာင္းဆင္းတုေတာ္မ်ား၊ ရခိုင္ဒဂၤါးမ်ားႏွင့္ ေ႐ွ႕ေဟာင္းပစၥည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႕ကို စုေဆာင္းျပသထားပါသည္။


မ်ားေအာင္၊ ေျမာက္ဦးဘုရားေစတီပုထိုးမ်ား၊ႏွင့္ ဧည့္လမ္းညႊန္စာအုပ္မွ ကူးယူကိုးကားေဖာ္ျပထားပါသည္

သတၳဳဗိမၺ သုတၱန္ တရားေတာ္ (၂)

သတၳဳဗိမၺ သုတၱန္ တရားေတာ္ (၂)




(ဗုဒၶဆင္းထု ကိုးကြယ္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အက်ဳိးဖလအာနိသံသကို မဟာစႏၵသူရိယ မင္းၾကီးႏွင့္ ဓညတီ တိုင္းသူၿပည္သား လူအမ်ား႐ို႕အား ၿမတ္စြာဘုရားသွ်င္ ေဟာၾကားေတာ္မူခေရ သတၳဳဗိမၺသုတၱန္တရားေတာ္)


၁၁။ ။ေယာယံ ကလွ်ာဏံ ဗိမၺဥၥ၊ ပေတၱေႏၱာ တိဝိဓံသုခံ။
သံသရိတြာန သံသာေရ၊ ေဒဝသုခဥၥ မာနသံ။

မဟာရဇာ၊ မဟာစႏၵသူရိယဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ ေယာ-ယံ၊ အၾကင္သူသည္။ တိဝိဓံ၊ သံုးပါးအၿပားဟိေသာ။ သုခံ၊ လူနတ္နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာမွန္ကို။ ပေတၱေႏၱာ၊ ေၿမာ္ၿမင္ေတာင့္တ လိုခ်င္လွသည္ၿဖစ္၍သာလွ်င္။ ကလွ်ာဏံ၊ ေကာင္းၿမတ္လွစြာေသာ။ ဗိမၺံ၊ ငါဘုရား၏ကိုယ္စား ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို။ ကေရယ်၊ သြန္းထုေရးသားကိုးကြယ္ မႈကိုၿပဳလုပ္ၿငားအံ့။ ပူေဇယ်၊ ၿမတ္ႏိုးေကာ္ေရာ္ ပူေဇာ္ၿငားအံ့။ ေသာနေရာ၊ ထိုသူသည္။ သံသာေရ၊ သံသရာ၌။ သံသရိတြာ၊ က်င္လည္၍။ မာနသံ၊ လူ႐ို႕၏ ဥစၥာၿဖစ္ေသာ စညး္စိမ္ခ်မ္းသာကုိ လည္းေကာင္း။ ေဒဝသုခဥၥ၊ နတ္႐ို႕၏ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို လည္းေကာင္း။ လဘတိ၊ မုခ်ပိုင္ပိုင္ ရယူခံစားႏိုင္၏။

၁၂။ ။ ၾသကၠႏၱမတၱာ ေယဓိရာ၊ တံကုလံအတိဝၯတိ၊
နိရေယသု ႏုပၸဇၨႏၱိ၊ ေယဗိမၺံ ေလခကာ ကရာ။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ ဘုရင္မဟာစႏၵသူရိမင္းၿမတ္ ေလာကနတ္။ ေယဗိမၺံေလခကာကရာ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို သြန္းထုၿပဳလုပ္၍ ပူေဇာ္ခဖူးၾကေသာ။ ေယဓိရာ၊ အၾကင္ပညာဟိ႐ို႕သည္။ ၾသကၠႏၱမတၱာ၊ ဘဝ ပဋိသေႏၶစြဲကပ္ကာမွ်ၿဖစ္ကုန္၏။ တံကုလံ၊ ထိုအမ်ဳိးသည္။ အတိဝၯတိ၊ အလြန္တိုးပြား အက်ဳိးမ်ား၏။ ဟိရေညန၊ ေငြၿဖင့္လည္းေကာင္း။ သုဝေဏၰာန၊ ႐ႊီၿဖင့္လည္းေကာင္း။ ဓနဓေညန၊ ပစၥည္းဥစၥာ စပါးရတနာ႐ို႕ၿဖင့္လည္းေကာင္း။ဝၯတိ၊ မုခ်မေသြတိုးပြားလီ၏။ ေတဓိရာ၊ ထိုပညာဟိ႐ို႕သည္။ နိရေယသု၊ ငရဲ႐ို႕၌ ။ ႏုပၸဇၨႏၱိ၊ မၿဖစ္ကုန္။

၁၃။ ။ ပုေတၱန ဒါသိ ဒါေသန၊ ဟတၱိ အႆရေထနစ၊
ပဝၯတိ ႏုပၸဇၨႏၱိ၊ အာဗာဓာ မာတုယာ ဒုကၡံ။

မဟာရာဇ၊ ၿမတ္ေသာစႏၵသူရိယဒါယကာမင္းၾကီး။ တံကုလံ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ခၾကေသာ ထိုအမ်ဳိး႐ို႕သည္။ ပုေတၱန၊ သားသမီးၿဖင့္လည္းေကာင္း။ ဒါသိဒါသန၊ ကၽြန္မိန္းမကၽြန္ေယာက်္ားၿဖင့္လည္းေကာင္း။ ဟတၳိအႆ ရေထနစ၊ ဆင္ၿမင္းရထားလွည္းယာဥ္အားၿဖင့္လည္းေကာင္း။ ပဝၯတိ၊ အမ်ား အၿပားတိုးပြားလီ၏။ မာတုယာ၊ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုကိုးကြယ္ခဖူးေသာလူ၏ ပဋိသေႏၶေနၿခင္းကိုခံရေသာ မိခင္အား။ အာဗာဓာ၊ အနာေရာဂါဟူသမွ်႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ ဒုကၡံ၊ ဆင္းရဲ ဒုကၡဟူသမွ်သည္လည္းေကာင္း။ ႏုပၸဇၨႏၱိ၊ မၿဖစ္ကုန္။

၁၄။ ။ ေဒေဝသု ေဒဝရာဇာေနာ၊ မႏုေႆသု မႏုရာဇာ၊
စတုဒိေပ ဣႆေရာစ၊ ဗုဒၶဗိမၺႆိဒံ ဖလံ။

မဟာရာဇ၊ ၿမတ္ေသာမင္းၾကီး။ ေဒေဝသု၊ နတ္ၿပည္႐ို႕၌။ ေဒဝရာဇာေနာစ၊ နတ္မင္း႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ မႏုေႆသု၊ လူ႔ၿပည္႐ို႕၌။ စတုဒီေပ၊ ေလးကၽြန္းလံုး၌။ ဣႆေရာ၊ အစိုးရေသာ။ မႏုရာဇာစ၊ လူ႐ို႕သနင္း စၾကာဝေတးမင္းသည္လည္းေကာင္း။ ေဟာႏၱိ၊ အမွန္မေသြၿဖစ္ရလီကုန္၏။ ဣဒံ၊ ဤသည္ကား။ ဗုဒၶဗိမၺႆ၊ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုမ်ားကို ပူေဇာ္ရေသာကုသိုလ္၏။ ဖလံ၊ အက်ဳိးဂုဏ္အင္ အာနိသင္ပါေပတည္း။

၁၅။ ။ သုဘဂဝါ ေဒဝ႐ူပါစ၊ ဇိတာမတၱာ အေရာဂိေနာ၊
သမိဒၶါ ဝီရယာေတသံ၊ ဗုဒၶဗိမၺႆိဒံ ဖလံ။

မဟာရာဇ၊ ၿမတ္ေသာမင္းၾကီး။ သုဘဂဝါ၊ ေကာင္းစြာလွပတင့္တယ္ၾကကုန္ေသာ။ ေဒဝ႐ူပါစ၊ နတ္၏အဆင္းႏွင့္တူေသာ အဆင္းဟိသူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ ဇိတာမိတၱာစ၊ ရန္သူ႐ို႕ကို ေအာင္ႏိုင္သူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ အေရာဂိေနာစ၊ အနာေရာဂါ မဟိသူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ ဝီရိယာ၊ လံုးလ၊ ဝီရိယ အားထုတ္မႈ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ သမိဒၶါစ၊ ၿပည့္စံုၿခင္းဟိကုန္သည္လည္းေကာင္း။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။ ဣဒံ၊ ဤသည္ကား။ ေတသံ၊ ထို႐ုပ္ပြားဆင္းတု ပူေဇာ္မႈၿပဳသူ႐ို႕၏။ ဗုဒၶဗိမၺႆ၊ ဘုရားဆင္းတုကိုးကြယ္မႈကို ၿပဳေသာကုသိုလ္၏။ ဖလံ၊ အက်ဳိးဂုဏ္အင္ အာနိသင္ပါေပတည္း။

၁၆။ ။ အကိလႏၱာ ေတကာယာ၊ သုခံနိစၥံ အေရာဂိေနာ။
အေႏၱာ ကုစၧိ ဝသႏၱာနံ၊ ေကာစိ ေရာေဂါ ႏုပၸဇၨတိ။

မဟာရာဇ၊ စႏၵသူရိယ ဘုရင္မင္းၿမတ္ ေလာကနတ္။ ေတတယာ၊ ႐ုပ္ပြားဆင္းတု ပူေဇာ္ခဖူးေသာထိုသူ႐ို႕သည္။ အကိလႏၱာစ၊ မပင္မပန္းေသာကိုယ္ကာယ ဟိကုန္သည္လည္းေကာင္း။ သုခံ၊ ခ်မ္းသာစြာ။ နိစၥံ၊ အၿမဲ။ အေရာဂိေနာစ၊ အနာေရာဂါ မဟိကုန္သည္လည္းေကာင္း။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။ အေႏၱာ ကုစၧိ ဝသႏၱာနံ၊ အမိဝမ္း ပဋိသေႏၶစြဲကပ္နိန္ၾကေသာ ႐ုပ္ပြားဆင္းတု ကိုးကြယ္မႈကိုၿပဳခဖူးေသာ ထိုသူ႐ို႕အား။ ေကာစိေရာေဂါ၊ တစ္စံုတစ္ရာေသာ ေရာဂါမ်ဳိးသည္။ နဥပၸဇၨတိ၊ မုခ်ပိုင္ပိုင္မၿဖစ္ႏိုင္ရာ။

၁၇။ ။ ဇဟိတြာ မာႏုႆံေဒဟံ၊ ေဒဝေလာေက ဥပၸဇၨႏၱိ။
ဝိမာနံ လဘႏၱိ ေသ႒ံ၊ ႐ုစိရံဝ ပဘရႆရံ။

မဟာရာဇ၊ ၿမတ္ေသာမင္းၿမတ္။ မာႏုႆံ၊ လူ၌ၿဖစ္ေသာ။ ေဒဟံ၊ ခႏၶာကုိယ္ကို။ ဇေဟတြာ၊ စြန္႔လီကုသည္ဟိေသာ္။ ေဒဝေလာေက၊ နတ္ၿပည္၌။ ဥပၸဇၨႏၱိ၊ ၿဖစ္ရလီကုန္၏။ ေသ႒ံ၊ အထူးသၿဖင့္ အလြန္အလြန္ေကာင္းၿမတ္ေသာ။ ႐ုစိရံ၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ဟိေသာ။ ပဘရႆရံ၊ ၿပိဳးၿပိဳးၿပက္ၿပက္ အေရာင္တလက္လက္ထြက္ေသာ။ ဝိမာနံ၊ စံၿမန္းဖုိ႔ရန္ ဘံုဗိမာန္ကိုသာလွ်င္။ လဘႏၱိ၊ မုခ်ပိုင္ပိုင္ ရဟိႏိုင္ၾကကုန္၏။

၁၈။ ။ အာဏိဏၰာ ေဒဝကေညဟိ၊ အစၦရာ ကာမဝဏၰိနီ။
သ႒ိသူရိယ သဟေႆဟိ၊ ပေပၸါေဋႏၱီ ကေရာႏၱိတာ။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ၿပည္သွ်င္ ဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ ေယနရာ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ဗိမၺံ၊ ငါဘုရား၏႐ုပ္ပြားေတာ္ကုိ။ ကရာ၊ ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ၿခင္းကိုၿဖဳၾကကုန္၏။ ေတနရာ၊ ထိုသူ႐ို႕သည္။ မာႏုႆံ၊ လူ႔ၿပည္၌ၿဖစ္ေသာ။ ေဒဟံ၊ ခႏၶာကိုယ္ကို။ ဇဟိတာ၊ စြန္႔႐ႊတ္ကုန္ ၍။ ေဒဝကေညဟိ၊ နတ္သမီးအေပါင္း႐ို႕ၿဖင့္။ အာဏိဏၰာ၊ ေရာၿပြမ္းကုန္သည္။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။ ကာမဝဏၰိနီ၊ တပ္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အဆင္းႏွင့္ၿပည့္စံုကုန္ေသာ။ တာအစၦရာ၊ ထိုနတ္သမီး႐ို႕သည္။ ပေပၸါေဋႏၱီ၊ လက္ပန္းေပါက္ခတ္ကုန္လွ်က္။ သ႒ိသူရိယ သဟေႆဟိ၊ ေၿခာက္ေသာင္းကုန္ေသာ နတ္တူရိယာအေပါင္း႐ို႕ၿဖင့္။ ကေရာႏၱိ၊ တီးမႈတ္ေဖ်ာ္ေၿဖၿခင္း အမႈ႐ို႕ကိုၿပဳၾကလီကုန္၏။

၁၉။ ။ မရစကာေလ အသံမုဠႇာာ၊ ဥဇံုဂစၧႏၱိ သုဂတႎ။
ပ႑ိတာ ဒါနသူရာစ၊ ဗုဒၶ ဗိမၺႆိဒံ ဖလံ။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ၿပည္သွ်င္ ဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ ေတနရာ၊ ထိုဆင္းတုေတာ္ကို ထုလုပ္ကိုးကြယ္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ခဖူးေသာ သူ႐ို႕သည္။ မရဏကာေလ၊ သီခါနီးကာလ၌။ အသံမုဠႇာ၊ မေတြေဝသည္ၿဖစ္၍။ သုဂတႎ၊ ေကာင္းေသာသူ႐ို႕လားေရာက္ရာၿဖစ္ေသာ သုဂတိဘံုဌာနသို႔။ ဥဇံု၊ ေၿဖာင့္မတ္စြာ။ ဂစၧႏၱိ၊ မုခ်မေသြ လားေရာက္ရလီကုန္၏။
ပ႑ိတာစ၊ ပညာဟိကုန္သည္လည္းေကာင္း။ ဒါနသူရာစ၊ အလွဴဒါန၌ ရဲရင့္ကုန္သည္လည္းေကာင္း။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။ ဣဒံ၊ ဤသည္ကား။ ဗုဒၶဗိမၺႆ၊ ဘုရားဆင္းတု ထုလုပ္ကိုးကြယ္မႈ ကုသိုလ္၏။ ဖလံ၊ အက်ဳိးဂုဏ္အင္အာနိသင္ပါေပတည္း။

၂၀။ ။ ကရိတြာ ပဋိမံေသ႒ံ၊ လိဓိတြာစ ယထာရဟံ။
မဟာေတဇာ သဒါေဟာႏၱိ၊ ဝိမေလာ သူရိေယာယထာ။

မဟာရာဇ၊ ဘုရင္မင္းၿမတ္ ေလာကနတ္။ ေယနရာ၊ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ေသ႒ံ၊ ၿမတ္လွစြာေသာ။ ပဋိမံ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို။ ကရိတြာစ၊ သြန္းထုၿပဳလုပ္၍လည္းေကာင္း။ လိခိတာစ၊ တင့္တယ္လွပေသာ ဆီး႐ို႕ၿဖင့္ေရးခ်ယ္ကုန္၍ လည္းေကာင္း။ ယထာရဟံ၊ တတ္ႏိုင္သည္အားေလွ်ာ္စြာ။ ပူေဇႏၱိ၊ ပူေဇာ္ၾကကုန္၏။ ေတနရာ၊ ထိုလူ႐ို႕သည္။ ဝိမေလာ၊ အညစ္အေၾကးကင္းစင္ေသာ။ သူရိေယာယထာ၊ နီမင္းကဲ့သို႔။ သဒါ၊ အခါခပ္သိမ္း။ မဟာေတဇာ၊ ၾကီးေသာတန္းခိုးဟိကုန္သည္။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။

၂၁။ ။ ဇစၥႏၶဇာတိယာ ေစဝ၊ အႏၶ ဗဓိရ ဇာတိယာ။
မူဂပကၡာ နဇာယႏၱိ၊ ဝိသုဒၶ ဝစနာေဟာႏၱိ။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ၿပည္သွ်င္ ဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ ေယနရာ၊ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ဗိမၺံ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ၿမတ္ကို။ ကရာ၊ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေကာ္ေရာ္ၿခင္းကို ၿပဳၾကလီကုန္၏။ ေတနရာ၊ ထိုသူ႐ို႕သည္။ ဇစၥႏၶဇာတိယာ ေစဝ၊ ဝမ္းတြင္းကန္းေသာ ပဋိသေႏၶဟိသူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ အႏၶဗဓိရ ဇာတိယာစ၊ မ်က္စိကန္းသူ နားထိုင္းသူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ မူဂပကၡာစ၊ ဝမ္းတြင္း ဆြံ႔ အ,ေသာသူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ နဇာယႏၱိ၊ မၿဖစ္ၾကလီကုန္။ ဝိသုဒၶဝစနာဝ၊ သန္႔ယွင္းေၿပၿပစ္ေသာ စကားဟိေသာ သူ႐ို႕သည္သာလွ်င္။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။

၂၂။ ။ ကု႒ံ ဂေ႑ာစ ကိလာေသာ၊ ေသာေသာစ အပၸမတၱေကာ
အပမာေရာ နဇာယႏၱိ၊ ဗုဒၶ ဗိမၺ ႆိဒံ ဖလံ။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ၿပည္သွ်င္ ဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ သဒၶဝႏၱာ၊ ၾကည္ညိဳၿခင္း သဒၶါတရားဟိၾကကုန္ေသာ။ ေယနရာ၊ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ဥတၱမံ၊ ၿမတ္စြာေသာ။ ဗိမၺံ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို။ ကရာ၊ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေကာ္ေရာ္ၿခင္းကို ၿပဳၾကလီကုန္၏။ ေတသံ၊ ထိုသူ႐ို႕အား။ ကု႒ဥၥ၊ နူနာသည္လည္းေကာင္း။ ဂေ႑ာစ၊ အိုင္အနာသည္လည္းေကာင္း။ ကိလာေသာစ၊ ေၿခာင္းဆိုးေရာဂါ အဆုတ္နာသည္လည္းေကာင္း။ ေသာေသာစ၊ ပန္းနာရင္က်ပ္ သလိပ္ကပ္ ကုဟိနာသည္လည္းေကာင္း။ အပမတၱေကာ၊ စေကေခ်မွ်ေသာ။ အပမာေရာစ၊ မိေလွ်ာ့တတ္ေသာ ဝက္႐ူးၾကက္႐ူးနာသည္လည္းေကာင္း။ နဇာယႏၱိ၊ မၿဖစ္ႏုိၾကကုန္။ ဣဒံ၊ ဤသည္ကား။ ဗုဒၶဗိမၺႆ၊ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ပူေဇာ္ရေသာ ကုသိုလ္၏။ ဖလံ၊ ရဟိအပ္ေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးေပတည္း။

၂၃။ ။ အႏၱရာယ ကရာေယဗိမၺံ၊ ပစၥာ မိတၱာစုပဒၵဝါ။
ပကၡမူဂါ ဒ်ႏၱရာယာ၊ ကာေယေတသံ နၾသကၠမံု။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ၿပည္သွ်င္ ဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ ဧေက၊ အခ်ဳိ႕ကုန္ေသာ။ ေယနရာ၊ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ဗိမၺံ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို။ ကရာ၊ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ၿခင္းကိုၿပဳၾကကုန္၏။ ေတသံ၊ ထိုသူ႐ို႕၏။ ကာေယ၊ ကိုယ္၌။ အႏၱရာယကရာ၊ အႏၱရာယ္ကိုၿပဳတတ္ကုန္ေသာ။ ပစၥာမိတၱာစ၊ ရန္သူ႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ ဥပဒၵဝါစ၊ ေဘးဥပါဒ္႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ ပကၡမူဂါ ဒ်ႏၱရာယာ၊ အ,ၿခင္း၊ ဆြ႔ံၿခင္း စေသာအႏၱရာယ္႐ို႕သည္လည္းေကာင္း။ နၾသကၠမံု၊ မကပ္ေရာက္ႏိုင္ၾကလီကုန္။

၂၄။ ။ ေဒြကုေလ ဥပပဇၨႏၱိ၊ ခတၱိေယ စာပိ ၿဗဟၼေဏ။
မဟာဓေန မဟာေဘာေဂ၊ မဟစၥ ကုလမုတၱေမ။

မဟာရာဇ၊ ရကၡိဳင္ၿပည္သွ်င္ မဟာစႏၵသူရိယ ဘုရင္မင္းၿမတ္ေလာကနတ္။ ေယနရာ၊ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ဗိမၺံ၊ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို။ ကရာ၊ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ၿခင္းကို ၿပဳၾကလီကုန္၏။ ေတနရာ၊ ထိုသူ႐ို႕သည္။ မဟာဓေန၊ မ်ားေသာဥစၥာဟိေသာ။ မဟာေဘာေဂ၊ မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ဟိေသာ။ မဟစၥ ကုလမုတၱေမ၊ ဇာတ္အားၿဖင့္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ အမ်ဳိးၿဖစ္ေသာ။ ခတၱိေယစာပိ၊ မင္းမ်ဳိး၌လည္းေကာင္း။ ၿဗဟၼေဏစာပိ၊ ပု ဏၰားမ်ဳိး၌လည္းေကာင္း။ ေဒြကုေလ၊ အမ်ဳိးႏွစ္ပါး၌။ ဥပၸဇၨႏၱိ၊ ၿဖစ္ရလီကုန္၏။

၂၅။ ။ ဉာတိေယာ သုခိေနာ ေဟာႏၱိ၊ အာေရာဂါစ မာတာပိတာ။
အေႏၱာကုစၧိ ဝသႏၱာနံ၊ ေကာာစိေရာေဂါ ႏုပၸဇၨတိ။

မဟာရာဇ၊ ၿမတ္ေသာမင္းၾကီး။ ေယနရာ၊ အၾကင္သူ႐ို႕သည္။ ဗိမၺံ၊ ငါဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို။ ကရာ၊ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေကာ္ေရာ္ၿခင္းကို ၿပဳၾကလီကုန္၏။ ေတသံ၊ ထိုသူ႐ို႕၏။ ဉာတိေယာစ၊ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္ေသာ သူ႐ို႕သည္လည္း။ သုခိေနာ၊ က်န္းမာခ်မ္းသာေသာ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးဟိၾကကုန္သည္။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။ မာတာပိတာစ၊ အမိ အဖ႐ို႕သည္လည္း။ အေရာဂါ၊ အနာေရာဂါ မဟိကုန္သည္။ ေဟာႏၱိ၊ ၿဖစ္ကုန္၏။ အေႏၱာကုစၧိ ဝသႏၱာနံ၊ အမိဝမ္း၌ ပဋိသေႏၶနိန္ၾကကုန္ေသာ။ ေတသံ၊ ထိုသူ႐ို႕အား။ ေကာစိေရာေဂါစ၊ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အနာေရာဂါမ်ဳိးသည္လည္း။ ႏုပၸဇၨတိ-နဥပၸဇၨတိ၊ မၿဖစ္ႏိုင္။


..............................

ဓမၼစၾကာသုတ္ပါဠိ

ဓမၼစၾကာသုတ္ပါဠိ


နေမာတႆ ဘဂဝ ေတာ အရဟေတာ သမၼာ သမၺဳဒၶႆ ။

ဓမၼ စၾကာ အမႊန္း

(က) ဘိကၡဴနံ ပဥၥ ဝဂၢီနံ ၊
ဣသိပတန နာမေက ၊
မိဂဒါေယ ဓမၼဝရံ ၊
ယံ တံ နိဗၺာ န ပါပကံ ။
(ခ)သဟမၸပတိ နာမေကန၊
မဟာျဗေဟၼန ယာစိေတာ ၊
စတုသစၥံ ပကာေသေႏၲာ ၊
ေလာကနာေထာ အေဒသယိ ။
(ဂ)နႏၵိတံ သဗၺေဒေဝဟိ၊
သဗၺသမၸတၱိသာဓကံ ။
သဗၺေလာက ဟိတတၳာယ၊
ဓမၼစကၠံ ဘဏာမ ေဟ။

၁ - ဓမၼစၾကာ နိဒါန္း
ဧဝံေမသုတံ -
ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ ဗာရာဏသီယံ ဝိဟရတိ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ ။
တၾတ ေခါ ဘဂဝါ ပဥၥဝဂၢီေယ ဘိကၡဴ အာမေႏၲသိ -

၂ - အယုတ္တရား ႏွစ္ပါး
ေဒြ ေမ ဘိကၡေဝ အႏၲာ ပဗၺဇိေတန န ေသဝိတဗၺာ။
ကတေမ ေဒြ -
ေယာ စာယံ ကာေမသု ကာမသုခလႅိကာႏုေယာေဂါ ဟီေနာ ဂေမၼာ ေပါထုဇၨနိေကာ အနရိေယာ အနတၱ သံဟိေတာ၊
ေယာ စာယံ အတၱကိလမထာႏုေယာေဂါ ဒုေကၡာ အနရိေယာ အနတၱသံဟိေတာ။

၃ - အလယ္အလတ္ အက်င့္တရား
ဧေတ ေခါ ဘိကၡေဝ ဥေဘာ အေႏၲ အႏုပဂမၼ မဇၥ်ိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ ။
ကတမာ စသာ ဘိကၡေဝ မဇၥ်ိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘီသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ ။
အယေမဝ အရိေယာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ။
ေသယ်ထိဒံ -
သမၼာဒိ႒ိ သမၼာသကၤေပၸါ သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼေႏၲာ သမၼာအာဇီေဝါ သမၼာဝါယာေမာ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ။
အယံ ေခါ သာ ဘိကၡေဝ မဇၥ်ိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ ။

၄ - ဒုကၡ သစၥာ
ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ။
ဇာတိပိ ဒုကၡာ ၊ ဇရာပိ ဒုကၡာ ၊ ဗ်ာဓိပိဒုေကၡာ ၊ မရဏံပိ ဒုကၡံ ၊ အပၸိေယဟိ သမၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ ၊ ပိေယဟိ ဝိပၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ ၊ ယံ ပိစၧံ န လဘတိ ၊ တံပိ ဒုကၡံ ၊ သံခိေတၱန ပဥၥဳပါဒါ နကၡႏၶာ ဒုကၡာ ။

၅ - သမုဒယ သစၥာ
ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ။
ယာယံ တဏွာ ေပါေနာဗၻဝိကာ နႏၵီရာဂသဟဂတာ တၾတာတၾတာ ဘိနႏၵိနီ ။
ေသယ်ထိဒံ -
ကာမ တဏွာ ဘဝတဏွာ ဝိဘဝတဏွာ ။

၆ - နိေရာဓသစၥာ
ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ ။
ေယာ တႆာေယဝ တဏွာယ အေသသ ဝိရာဂနိေရာေဓာ စာေဂါ ပဋိနိႆေဂၢါ မုတၱိ အနာလေယာ ။

၇ - မဂၢသစၥာ
ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနိ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ။
အယေမဝ အရိေယာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ။
ေသယ်ထိဒံ -
သမၼာဒိ႒ိ သမၼာသကၤေပၸါ သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼေႏၲာ သမၼာအာဇီေဝါ သမၼာဝါယာေမာ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ။

၈ - ဒုကၡ သစၥာ ၌ သစၥဉာဏ္
" ဣဒံ ဒုကၡံ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၉ - ဒုကၡသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ပရိေညယ် " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၀ - ဒုကၡသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ပရိညာတ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၁ - သမုဒယသစၥာ၌ သစၥဉာဏ္
" ဣဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၂ - သမုဒယသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ပဟာတဗၺ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၃ - သမုဒယသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ပဟီန " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၄ - နိေရာဓသစၥာ ၌ သစၥဉာဏ္
" ဣဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၅ - နိေရာဓသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၧိကာ တဗၺ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၆ - နိေရာဓသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၧိကတ" ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၇ - မဂၢသစၥာ ၌ သစၥဉာဏ္
" ဣဒံ ဒုကၡနိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၈ - မဂၢသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ဘာေဝတဗၺ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၁၉ - မဂၢသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္
" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ဘာဝိတ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။

၂၀ - ေရွးက ဘုရား ျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္မခံခဲ့ပုံ
ယာဝကီဝဥၥ ေမ ဘိကၡေဝ ဣေမသု စတူသု အရိယသေစၥသု ဧဝံ တိပရိဝ႗ံ ဒြါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏ ဒႆနံ န သုဝိသုဒၶံ အေဟာသိ ။
ေနဝ တာဝါဟံ ဘိကၡေဝ သေဒဝေက ေလာေက သမာရေက သျဗဟၼေက သႆမဏျဗာဟၼဏိယာ ပဇာယ သေဒဝမႏုႆာယ " အႏုတၱရံ သမၼာသေမၺာဓႎ အဘိသမၺဳေဒၶါ " တိ ပစၥညာသႎ ။

၂၁ - ယခုမွ ဘုရား ျဖစ္ေၾကာင္းဝန္ခံပုံ
ယေတာ စ ေခါ ေမ ဘိကၡေဝ ဣေမသု စတူသု အရိယသေစၥသု ဧဝံ တိပရိဝ႗ံ ဒြါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏ ဒႆနံ န သုဝိသုဒၶံ အေဟာသိ ။
ေနဝ တာဝါဟံ ဘိကၡေဝ သေဒဝေက ေလာေက သမာရေက သျဗဟၼေက သႆမဏျဗာဟၼဏိယာ ပဇာယ သေဒဝမႏုႆာယ " အႏုတၱရံ သမၼာသေမၺာဓႎ အဘိသမၺဳေဒၶါ " တိ ပစၥညာသႎ ။

၂၂ - ပစၥေဝကၡဏာ ဉာဏ္ျဖင့္ သိျမင္ပုံ
ဉာဏဥၥ ပန ေမ ဒႆနံ ဥဒပါဒိ " အကုပၸါ ေမ ဝိမုတၱိ ၊ အယ ' မႏၲိမာ ဇာတိ ၊ နတၳိ ဒါနိ ပုနဗၻဝါ " တိ။

၂၃ - ပဥၥဝဂၢီ ရဟန္းတို႕ တရားကို ႏွစ္သက္ၾကပုံ
ဣဒ' မေဝါစ ဘဂဝါ ။
အတၱမနာ ပဥၥဝဂၢီယာ ဘိကၡဴ ဘဂဝေတာ ဘာတိတံ အဘိနႏၵဳႏၲိ။

၂၄ - အရွင္ေကာ႑ည ေသာတာပန္ ျဖစ္ပုံ
ဣမသၼႎ စ ပန ေဝယ်ာကရဏသၼႎ ဘညမာေန အာယသၼေတာ ေကာ႑ညႆ ဝိရဇံ ဝီတမလံ ဓမၼစကၡဳံ ဥဒပါဒိ " ယံ ကိဥၥိ သမုဒယဓမၼံ ၊ သဗၺံတံ နိေရာဓ ဓမၼ " ႏၲိ ။

၂၅ - နတ္၊ ျဗဟၼာ တို႕ ေကာင္းခ်ီးေပးပုံ

ပဝတၱိ ေတ စ ပန ဘဂဝတာ ဓမၼစေကၠ ဘုမၼာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
ဘုမၼာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံသုတြာ စာတုမဟာရာဇိကာ ေဒဝါ သဒၵ ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
စာတုမဟာ ရာဇိကာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ တာဝတႎသာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
တာဝတႎသာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ယာမာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
ယာမာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ တုသိတာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
တုသိတာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ နိမၼာနရတီ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
နိမၼာနရတီနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ပရနိမၼိတဝသဝတၱီ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
ပရနိမၼိတဝသဝတၱီနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ျဗဟၼကာယိကာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။
ဣတိဟ ေတန ခေဏန ေတန လေယန ေတန မုဟုေတၱန ယာဝ ျဗဟၼေလာကာ သေဒၵါ အဗၻဳဂၢစၧိ ။

၂၆ - တစ္ေသာင္းေသာ ေလာကဓာတ္ တုန္လႈပ္ပုံ
အယဥၥ ဒသသဟႆိ ေလာကဓာတု သံကမၸိ သမၸကမၸိ သမၸေဝဓိ ။

၂၇ - အေရာင္အလင္း ျဖစ္ေပၚလာပုံ
အပၸမာေဏာ စ ဥဠာေရာ ဩဘာေသာ ေလာေက ပါတု ရေဟာသိ အတိကၠမၼ ေဒဝါနံ ေဒဝါႏုဘာဝႏၲိ ။

၂၈ - ျမတ္စြာဘုရား ဥဒါန္းက်ဴးပုံ
အထ ေခါ ဘဂဝါ ဣမံ ဥဒါနံ ဥဒါေနသိ " အညာသိ ဝတ ေဘာ ေကာ႑ေညာ ၊ အညာသိ ဝတေဘာ ေကာ႑ေညာ " တိ ။
ဣတိဟိဒံ အာယသၼေတာ ေကာ႑ညႆ အညာသိ - ေကာ႑ေညာ ေတြဝ နာမံ အေဟာသိ ။

၂၉ - အညာသိေကာ႑ည ရွင္ရဟန္းအျဖစ္ ေတာင္းပုံ
အထ ေခါ အာယသၼာ အညာသိေကာ႑ေညာ ဒိ႒ဓေမၼာ ပတၱဓေမၼာ ဝိဒိတဓေမၼာ ပရိေယာဂါဠဓေမၼာ တိဏၰ ဝိစိကိေစၧာ ဝိဂတကထံကေထာ ေဝသာရဇၨပၸေတၱာ အပရပၸစၥေယာ သတၳဳသာသေန ဘဂဝႏၲံ ဧတဒေဝါစ " လေဘယ်ာဟံဘေႏၲ ဘဂဝေတာ သႏၲိေက ပဗၺဇၨံ ၊ လေဘယ်ံ ဥပသမၸဒ " ႏၲိ ။

၃၀ - ဧဟိ ဘိကၡဳရဟန္း အျဖစ္ရပုံ
" ဧဟိ ဘိကၡဴ" တိ ဘဂဝါ အေဝါစ ၊ သြာကၡာေတာ ဓေမၼာ ၊ စရ ျဗဟၼစရိယံ သမၼာဒုကၡႆ အႏၲကိရိယာ ယာတိ ။ သာဝ တႆ အာယသၼေတာ ဥပသမၸဒါ အေဟာသီတိ ။

ဓမၼစကၠပၸဝတၱန သုတၱံ နိ႒ိတံ ။

ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏွလုံးသြင္းနည္း

ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏွလုံးသြင္းနည္း


ျမတ္စြာဘုရားသခင္ သည္ သတၱဝါမ်ား အေပၚ လြန္ကဲျမင့္ျမတ္ ေသာ က႐ုဏာေတာ္ ျဖင့္ မေသမီ စိတ္ခ်ရေသာ တရားထူးကို ေဟာၾကားေတာ္မူ႐ုံမက အကယ္၍ အဆင္မေျပလို႕ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႕ေၾကာင့္ စိတ္မခ်ရေသးေသာ္ ေသခါနီး ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္၍ ေသနည္းကို မိန္႕ျမြက္ေဟာၾကားေတာ္မူ ခဲ့ပါတယ္ ။
ဘယ္လိုေဟာၾကားေတာ္မူသလဲ ဆိုေတာ့
( က ) မက်န္းမာ ေသာ အခါ ျဖစ္ေစ ၊ ေသခါနီး ရင္ျဖစ္ေစ ၊ ေရာဂါ ေဝဒနာ ( ဒုကၡဒဏ္ခ်က္ တစ္ခုခု ) ေပၚလာမယ္။ အဲဒါေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာ ကို ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပး ) ။
( ခ ) ဪ ႏွိပ္စက္တဲ့ တရားပါလား ၊ ႏွိပ္စက္တာ ဧကန္ျဖစ္လို႕ ဘဝ ရဲ့ ဒုကၡ တရား ( ဒုကၡၾကီးပါပဲ ) ။
( ဂ ) ဒီဒုကၡတရားဒုကၡသစၥာဟာလဲ မျမဲပါဘူး ။ ( ျဖစ္ျပီး ပ်က္သြားတာပဲ ) ။
( ဃ )အားလုံး ျဖစ္ေပၚလာသမွ် တရားေတြ ဟာ ပ်က္တာခ်ည့္ပဲ ။
( င )ဘာပဲလာလာ ပ်က္မွာ ခ်ည့္ဘဲ ၊ အျဖစ္ နဲ႕ အပ်က္ကလြဲ ရင္ ၊ ဘာမွ မရွိပါကလား ၊ ( ျဖစ္ပ်က္_ျဖစ္ပ်က္ ) လို႕ ႐ႈေနရမယ္ ။
( စ )ျဖစ္ျပီးပ်က္သြား တဲ့ ျဖစ္ပ်က္ အစဥ္မွာ ( ဉာဏ္ ေရာက္ေနရမယ္ )။
( ဆ ) ဒီလိုဉာဏ္ ေရာက္ေနေတာ့ ေဝဒနာ ခ်ဳပ္သြားတယ္ ( ေဝဒနာ ခ်ဳပ္တာ ဒုကၡ ခ်ဳပ္တာပဲ )
( ေဝဒနာ နိေရာဓ တဏွာနိ ေရာေဓာ )
( ဇ )ေဝဒနာ ခ်ဳပ္တဲ့ ေနာက္ ( တဏွာအလိုလို ေသတယ္ )၊ ဒီေတာ့ ပဋိစၥ သမုပါၸဒ္ ဒီတြင္ဘဲျပတ္ ၊ ျပတ္ေတာ့ " ဒုကၡ နိေရာဓနိဗၺာနံ " လာတာပဲ ။
( စ် )ဒုကၡ ေဝဒနာ လာသမွ် ( ျဖစ္ပ်က္သာ႐ႈ ) ျဖစ္ပ်က္ အနိစၥ ေနာက္မဂ္ ဉာဏ္ လိုက္ရမယ္ ။ ဒီ ျဖစ္ပ်က္နဲ႕ မဂ္ နဲ႕ မျပတ္ေအာင္ ဉာဏ္လိုက္သြားရင္ မေသခင္ကေလးမွာ ေသာတာပတၱမဂ္ ၊သကဒါဂါမိမဂ္ ၊အနာဂါမိမဂ္ ဆိုတဲ့ ( သုံးမဂ္ က်ေအာင္ ရႏိုင္တယ္ )။

အနိစၥ - ဒုကၡ - အနတၱ

နာမ္ ႐ုပ္တရား ၊ ဤႏွစ္ပါးလည္း ၊ ရွည္လ်ားကာလ ၊ မတည္ၾကဘဲ ၊ ခဏျဖစ္လ်က္၊ ခဏပ်က္၍ ၊ ႏွိပ္စက္ျခင္းရာ ၊ လိုမပါျငား ၊ သဘာဝ အား ၊ ဤသုံးပါးေၾကာင့္ ၊ျဖစ္ပြါးသမွ် ၊ အနိစၥ သည္ ၊ ဒုကၡ- အနတၱ ခ်ည့္သာတည္း ။

ေက်းဇူးရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ၏ ဓမၼသံေဝဂ ႏွင့္ ဩဝါဒ ကထာမ်ား

ေက်းဇူးရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ၏ ဓမၼသံေဝဂ ႏွင့္ ဩဝါဒ ကထာမ်ား
ေက်းဇူးရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ၏ ဓမၼသံေဝဂ ႏွင့္ ဩဝါဒ ကထာမ်ား


• ၁။ ျဖစ္ပ်က္သမွ် ၊ သခၤါရ ၊ ဒုကၡ သစၥာ မွတ္၊ ျဖစ္ပ်က္မႈတြင္ ၊ ငါေကာင္ထင္ ၊ ခင္မင္သမုဒယမွတ္ ၊ ႐ုပ္နာမ္ အားလုံး ၊ ျဖစ္ပ်က္သုဥ္း၊ ခ်ဳပ္ဆုံး နိဗၺာန္မွတ္ ၊ ခ်ဳပ္ဆုံမႈတြင္ ၊ ဉာဏ္သက္ဝင္ ၊ သိျမင္မဂ္ဟုမွတ္ ။
• ၂။ ယုံၾကည္က်မ္းမာ ၊ စိတ္ေျဖာင့္စြာ ျဖင့္ ၊ လြန္စြာ အားထုတ္ ၊ နာမ္ ႏွင့္ ႐ုပ္ကို ၊ ျဖစ္ခ်ဳပ္ဉာဏ္ျမင္၊ ဤငါးအင္၊ မွန္ပင္မဂ္ရေၾကာင္း။
• ၃။ မစြန္႕ကာမ ၊ ဆရာမရွိ ၊ ဝီရိယေလွ်ာ့၊ အားအင္ေပ်ာ့ခါ ၊ လြန္စြာယူမွား ၊ဤငါးပါး ၊ တရားမဂ္ဖိုလ္ ေဝးေလသတည္း။
• ၄ ။ သူေတာ္ ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ ၊ ေလ်ာ္စြာအက်င့္ ၊ မဂ္ဖိုလ္ခြင့္၊ ရလင့္ဧကန္သာ ။
• ၅ ။ ငါသည္ မုခ် ေသရမည္၊ အခ်ိန္ပိုင္းသာ လို ေတာ့ သည္ ။


• ၁။ သစၥာေလးပါး ဆိုတာ - သမုဒယသစၥာ ၊ ဒုကၡ သစၥာ ၊ မဂၢသစၥာ ၊ နိေရာဓသစၥာ ။
• ၂။ ရခဲတဲ့ဘဝ ေလး မွာ အလကား အခ်ိန္ေတြ မျဖဳန္းလိုက္ပါနဲ႕ ။
• ၃။ နားက တရားနာ ပါ ၊ ဉာဏ္က ခႏၶာလွည့္ပါ ။
• ၄။ တရားနာတာသည္ မိမိ အေရး ၊ တရားအားထုတ္တာ သည္ မိမိအေရး ။
• ၅။ နားၾကီးၾကီးနဲ႕ တရားနာပါ ။
• ၆။ ဝိပႆနာ အားမထုတ္ဘဲနဲ႕ ေန႕ေရႊ႕ ရက္ေရႊ႕ ေရႊ႕ ေနတာသည္ ဉာဏ္ကမဦးဘဲ အေသက ဦးသြားရင္ ကိုယ့္ အတြက္နာမယ္ ။
• ၇။ ဝိပႆနာ အားထုတ္တဲ့ အခါမွာ ကိေလသာ ၾကားမခိုေစနဲ႕ ။
• ၈။ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ ဆိုတာ စာထဲမွာ ရွိတာမဟုတ္ဘူး ။ မိမိခႏၶာ ထဲမွာ ရွိတဲ့ တရား။
• ၉။ မိမိ ခႏၶာ ထဲမွာ ရွိတဲ့ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ ကိုမိမိ ဉာဏ္နဲ႕ ရွင္းေအာင္လုပ္ပါ ။
• ၁၀ ။ စာပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ သိတာ သည္ သညာသိ ၊ ခႏၶာပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ သိတာမွ ပညာသိ ။
• ၁၁။ သညာသိ နဲ႕ နိဗၺာန္မေရာက္ႏိုင္ပါ ၊ ပညာသိမွ နိဗၺာန္ ေရာက္ႏိုင္မယ္ ။
• ၁၂။ ေရွ႕ - ေနာက္ခြဲတတ္ပါေစ ။ မိမိ အေရး က ေရွ႕ထား ၊ သားေရး သမီးေရး စီးပြါးေရး က ေနာက္ထား ။
• ၁၃။ ဘဝ ကူးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ပါနဲ႕ ၊ ဘဝ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္လုပ္ပါ ။
• ၁၄။ဒါန က သံသရာ ရွည္တာလား ၊ ဒါန ေနာက္က အသိ မလိုက္လို႕ သံသရာ ရွည္တာလား ။
• ၁၅။ ဒါန ေနာက္က အ သိ မလိုက္လို႕ သံသရာ ရွည္တာပါ ။
• ၁၆။ သစၥာ သိလွ်င္ ခႏၶာေရာင္းလႉပါ ၊ သစၥာ မသိလွ်င္ သစၥာ သိေအာင္ အလ်င္လုပ္ဦး။
• ၁၇။ အိုရာက နာရာ မေရာက္ခင္ ဝိပႆနာလုပ္ပါ ။
• ၁၈။ အရွိ နဲ႕ အသိ ကိုက္ေအာင္ လုပ္တာ ဝိပႆနာ။
• ၁၉။ ေရွ႕စိတ္ကို ေနာက္စိတ္နဲ႕ ႐ႈ တာ ဝိပႆနာ ။
• ၂၀။ ေရွ႕ နာမ္ကို ေနာက္ဉာဏ္ နဲ႕ ႐ႈ တာ ဝိပႆနာ။
• ၂၁။ ေရွ႕ အေန ကို ေနာက္အေန နဲ႕ ႐ႈတာ ဝိပႆနာ။
• ၂၂။ အေသျဖစ္ပ်က္ ၊ အရွင္က မဂ္ ၊ အပ်က္နဲ႕ မဂ္ နဲ႕ ကိုက္ေအာင္ ႐ႈတာ ဝိပႆနာ။
• ၂၃။ ေရွ႕ က ျဖစ္ပ်က္၊ ေနာက္ကမဂ္နဲ႕ ကိုက္ေအာင္ ႐ႈတာ ဝိပႆနာ။
• ၂၄။ အေသ ကို အရွင္ကၾကည့္ ေနတာ ဝိပႆနာျဖစ္မည္ ။
• ၂၅။ အေသ က ျဖစ္-ပ်က္၊ အရွင္ က မဂ္၊ အပ်က္နဲ႕ မဂ္ ကိုက္ေအာင္ ၾကည့္တာ ဝိပႆနာ။
• ၂၆။ သူမ်ားစိတ္ အကဲမခတ္ႏွင့္ ၊ မွားေသာ္ရွိ မွန္ေသာ္ရွိ ကိုယ့္စိတ္ ကို ကိုယ္ အကဲခတ္တာမွအမွန္ရမည္ ။
• ၂၇။ အလုပ္ၾကည့္ခ်င္ ရင္ ခႏၶာ ၾကည့္၊ အလုပ္စဥ္ ၾကည့္ခ်င္ရင္ မွတ္တမ္းၾကည့္ ။
• ၂၈။ ကိုယ့္စိတ္ ျဖစ္တာ ကိုယ္မ သိတာ အ႐ုပ္ အဆိုးဆုံး ။
• ၂၉။ ကိုယ့္စိတ္ ျဖစ္တာကိုယ္ အကဲ ခတ္ႏိုင္မွ ဝိပႆနာ ။
• ၃၀။ ခႏၶာ ကိုယ္ဟာ ေမြးကတည္းက အေသဘက္ကို ေျပးေနတယ္ ။
• ၃၁။ ဘယ္ ေဗဒင္မွ မယုံၾကနဲ႕ ၊ ခႏၶာက သူ႕လမ္း သူ ေျပးေနေတာ့ မေန႕ ကထက္ ယေန႕ ေသဖို႕တရက္ပိုနီးသြားျပီ ဆိုတာ သာ ယုံလိုက္ပါ ။
• ၃၂။ ခႏၶာ ၏ဝတၱရား က အေသရွာတာ ၊ ဉာဏ္၏ ဝတၱရား က အေသေရွာင္တာ ။
• ၃၃။ ခႏၶာ က အေျပးသြားေနေတာ့ ေသ ကဦး၍ ဉာဏ္ က ေနာက္က်သြားလိမ့္မည္။
• ၃၄။ အေျပး မရပ္တဲ့ ခႏၶာ ကိုယ္၊ သုႆန္မေရာက္ ခင္ မဂၢင္ အလုပ္ ျမန္ျမန္လုပ္ပါ ။
• ၃၅။ အသက္တမ္း ခပ္တိုတိုေလးမွာ ခပ္ခိုခိုလုပ္ေနမယ္ ဆိုရင္ အေသေစာသြားရင္ ကိုယ္က်ိဳးနည္း လိမ့္မယ္ ။
• ၃၆။ သာသနာ နဲ႕ ၾကဳံမွ သစၥာ ေလးပါး တက္ေျမာက္ေရး တရားေပၚတယ္ ။
• ၃၇။ ကိစၥ ဟူသေရြ႕ သည္ မဂ္တား ဖိုလ္တားလို႕ မွတ္ပါ ။
• ၃၈။ ဒကာ - ဒကာမ ေတြဟာ တဏွာ( ေလာဘ) ခိုင္းတာ ကို ကြၽန္သားေပါက္ ပီပီ လုပ္ေနၾကတာပဲ ။
• ၃၉။ တဏွာကို အေဖာ္မလုပ္နဲ႕ ၊ ဉာဏ္ကို အေဖာ္လုပ္ပါ ။
• ၄၀။ အလကား ေနသေရြ႕ အအားေနသေရြ႕ အမွားခ်ည္းသာ လို႕ မွတ္ပါ ။
• ၄၁။ ယခု သားနဲ႕ သမီးနဲ႕ ေဆြနဲ႕ မ်ိဳးနဲ႕ ပစၥည္း ဥစၥာ ေတြနဲ႕ မသိ ျပဳံး - ျပဳံးေနသေလာက္၊မသိေပ်ာ္ ေပ်ာ္ ေနသေလာက္ ေနာင္ေသခါနီး အိပ္ရာ ေညာင္ေစာင္းမွာ မ်က္ရည္က်ရပါလိမ့္မည္ ။
• ၄၂။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သနားရင္ ဝိပႆနာလုပ္ၾက၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္မသနား ရင္ သားနဲ႕ မယား - အလုပ္လုပ္ ၾက ။
• ၄၃။ အသက္ၾကီးေလေလ ကံမြဲ - ဉာဏ္မြဲ ေလေလ မွတ္ ၊ ကံမြဲတာ အေရးမၾကီး ၊ ဉာဏ္မြဲရင္နိဗၺာန္ မေရာက္။
• ၄၄။ ကံကို ဉာဏ္က ျဖတ္မွ နိဗၺာန္ ရမွာ ၊ ဉာဏ္မပါရင္ ကံက ခ်ယ္လွယ္သြားလိမ့္မည္။
• ၄၅။ နိဗၺာန္ သည္ ကံ၏အက်ိဳး မဟုတ္ ၊ ဉာဏ္ ၏အက်ိဳး ျဖစ္တယ္ ။
• ၄၆။ လူေျပာ - သူေျပာေတြ မယုံနဲ႕ ၊ မိမိခႏၶာ က ေျပာတာကိုသာ အယုံၾကီး ယုံလိုက္ပါ ။
• ၄၇။ ခႏၶာၾကီး ရဲ့ စြမ္းရည္ သတၱိ ပင္ကို သေဘာ က ျဖစ္မႈ - ပ်က္မႈ ပဲ ရွိတယ္ ။
• ၄၈။ ဝိပႆနာ က ခႏၶာမလို ခ်င္ေအာင္ ႐ႈတာ ။
• ၄၉။ ဒါန သီလ သည္ ကိေလသာေရာဂါ သက္သာ႐ုံ ရမယ္ ၊ ဝိပႆနာ အလုပ္ပါ လုပ္မွသာ ေရာဂါ ေပ်ာက္မည္။
• ၅၀။ အလုပ္ တရား ဆိုတာ ခႏၶာ အရွိနဲ႕ ဉာဏ္အသိ နဲ႕ ကိုက္ေအာင္ လုပ္တာ ။
• ၅၁။ ခႏၶာ နဲ႕ ငါ နဲ႕ မေရာပါနဲ႕ ။
• ၅၂။ တရားနာ တယ္ ဆိုတာ ဒီ အခ်ိန္မွာ မတရားအလုပ္ကို မလုပ္တဲ့ အခ်ိန္ပဲ ။
• ၅၃။ ၾကားတဲ့ တရားနဲ႕ သိတဲ့ တရား ႏွစ္ခု ထပ္ရင္ ေသာတာပန္ တည္ႏိုင္တယ္ ။

မိုးကုတ္ ဩဝါဒ ကထာ ျပီး၏ ။

ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္

မဂၤလသုတ္
၁။ယံ မဂၤလံ ဒြါဒသ ဟိ၊
စိႏၲယႎ သု သေဒ၀ကာ၊
ေသာတၳာနံ နာဓိ ဂစၧႏၲိ၊
အ႒တၱႎ သဥၥ မဂၤလံ။

၂။ေဒသိတံ ေဒ၀ေဒေ၀န၊
သဗၺပါပ၀ိနာသနံ။
သဗၺေလာက ဟိတတၳာယ၊
မဂၤလံ တံ ပဏာမ ေဟ။

၃။ ဧ၀ံ ေမ သုတံ၊
ဧကံ သမယံ ဘဂ၀ါ သာ၀တၳိယံ၊
၀ိဟရတိ ေဇတ၀ေန၊
အနာထပိ႑ိကႆ အာရာေမ။
အထေခါ အညတရာ ေဒ၀ေတာ
အဘိကၠႏၲ ၀ဏၰာ
ေက၀လကပၸံ ေဇတ၀နံ ၾသဘာေသတြာ
ေယန ဘဂ၀ါ၊ ေတႏုပသကႋမ။
ဥပသကႋမတြာ ဘဂ၀ႏၲံ - အဘိ၀ါေဒတြာ။
ဧကမႏၲံ အ႒ာသိ။
ဧကမႏၲံ ႒ိထာ ေခါ သာ ေဒ၀တာ
ဘဂ၀ႏၲံ ဂါထာယ အဇၥ်ဘာသိ။

၄။ဗဟူ ေဒ၀ါ မႏုႆာ စ၊
မဂၤလာနိ အစိႏၲ ယံု။
အာကခၤမာနာ ေသာတၳာနံ၊
ျဗဴဟိ မဂၤလ မုတၱမံ။

၅။ အေသ၀နာ စ ဗာလာနံ၊
ပ႑ိတာနဥၥ ေသ၀နာ။
ပူဇာ စ ပူဇေနယ်ာနံ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၆။ ပတိ႐ူပ ေဒသ၀ါေသာ စ၊
ပုေဗၺ စ ကတ ပုညတာ။
အတၱသမၼာပဏိဓိ စ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၇။ ဗာဟုသစၥဥၥ သိပၸဥၥ၊
၀ိနေယာစ သုကိကၡိေတာ။
သုဘာသိတာ စ ယာ ၀ါစာ။
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၈။ မာတာပိတု ဥပ႒ာနံ၊
ပုတၱဒါရႆ သဂၤေဟာ။
အနာကုလာ စ ကမၼႏၲာ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၉။ ဒါနဥၥ ဓမၼစရိယာ စ၊
ဉာတကာနဥၥ သဂၤေဟာ။
အန၀ဇၨာနိ ကမၼာနိ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၁၀။ အာရတီ ၀ိရတီ ပါပါ၊
မဇၨပါနာ စ သံယေမာ။
အပၸမာေဒါ စ ဓေမၼသု၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၁၁။ ဂါရေ၀ါ စ နိ၀ါေတာ စ၊
သႏၲဳ႒ိ စ ကတညဳတာ။
ကာေလန ဓမၼႆ၀နံ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၁၂။ခႏၲီစ ေသာ၀စႆတာ၊
သမဏာနဥၥ ဒႆနံ၊
ကာေလန ဓမၼသာကစၧာ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၁၃။ တေပါ စျဗဟၼစရိယဥၥ
အရိယာသစၥာန ဒႆနံ၊
နိဗၺာန သစၧိကိရိယာ စ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၁၄။ ဖု႒ႆ ေလာကဓေမၼဟိ၊
စိတၱံ ယႆ န ကမၸတိ၊
အေသာကံ ၀ိရဇံ ေခမံ၊
ဧတံ မဂၤလ မုတၱမံ။

၁၅။ ဧတာဒိသာနိ ကတြာန၊
သဗၺတၳ မပရာဇိတာ။
သဗၺတၳ ေသာတၳႎ ဂစၧႏၲိ၊
တံ ေတသံ မဂၤလ မုတၱမံ။

မဂၤလသုတၱံ နိ႒ိတံ။

ရတနသုတ္
၁။ ပဏိဓာနေတာ ပ႒ာယ
တထာဂတႆ ဒသ ပါရမိေယာ၊
ဒသ ဥပပါရမိေယာ၊
ဒသ ပရမတၱ ပါရမိေယာတိ၊
သမတႎ သ ပါရမိေယာ၊
ပဥၥ မဟာပရိစၥာေဂ၊
ေလာကတၳ စရိယံ ဉာတတၳ စရိယံ၊
ဗုဒၶတၳ စရိယႏၲိ တိေႆာ စရိယာေယာ၊
ပစၧိမဘေ၀ ဂဗၻေ၀ါကၠႏၲႎ၊
ဇာတႎ အဘိ နိကၡမနံ၊
ပဓာနစရိယံ ေဗာဓိပလႅေကၤ မာရ၀ိဇယံ၊
သဗၺညဳတညာဏပၸဋိေ၀ဓံ၊
ဓမၼစကၠပၸ၀တၱနံ၊
န၀ ေလာကုတၱရဓေမၼတိ၊
သဗၺပိေမ ဗုဒၶဂုေဏ၊
အာ၀ေဇၨတြာ
ေ၀သာလိယာ တီသု ပါကာရႏၲ ေရသု၊
တိယာမရတၱႎ ပရိတၱံ ကေရာေႏၲာ၊
အာယသၼာ အာနႏၵတၳေရာ ၀ိယ၊
ကာ႐ုညစိတၱံ ဥပ႒ေပတြာ

၂။ေကာဍီ သတဟေႆသု
စကၠ၀ါေဠသု ေဒ၀တာ။
ယႆာဏံ ပဋဂၢဏွႏၲိ၊
ယဥၥ ေ၀သာလိယာ ပုေရ။

၃။ ေရာဂါ မႏုႆဒုဗၻိကၡ
သမၻဴတံ တိ၀ိဓံ ဘယံ။
ခိပၸ မႏၲရ ဓာေပသိ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ၊

၄။ ယာနီဓ ဘူတာနိ သမာဂတာနိ၊
ဘုမၼာနိ ၀ါယာနိ ၀ အႏၲလိေကၡ။
သေဗၺ၀ ဘူတာ သုမနာ ဘ၀ႏၲဳ၊
အေထာပိ သကၠစၥ သုဏႏၲဳ ဘာသိတံ။

၅။တသၼာ ဟိ ဘူတာ နိသာေမတ သေဗၺ၊
ေမတၱံ ကေရာထ မာႏုသိယာ ပဇာယ၊
ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ ဟရႏၲိ ေယ ဗလႎ၊
တသၼာ ဟိ ေန ရကၡထ အပၸမတၱာ။

၆။ ယံကိဥၥိ ၀ိတၱံ ဣဓ ၀ါ ဟုရံ ၀ါ၊
သေဂၢသု ၀ါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ။
နေနာ သမံ အတၳိ တထာဂေတန၊
ဣဒမၸိ ဗုေဒၶ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၇။ ခယံ ၀ိရာဂံ အမတံ ပဏီတံ၊
ယဒဇၥ်ဂါ သက်မုနီ သမာဟိေတာ။
န ေတန ဓေမၼန သမတၳိ ကိဥၥိ၊
ဣဒမၸိ ဓေမၼ ရတနံ ပဏိတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၈။ ယံ ဗုဒၶေသေ႒ာ ပရိ၀ဏၰယီ သုစႎ၊
သမာဓိ မာနႏၲရိက ညမာဟဳ၊
သမာဓိနာ ေတန သေမာ န ၀ဇၨတိ၊
ဣဒမၸိ ဓေမၼ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၉။ေယ ပုဂၢလာ အ႒ သတံ ပသတၳာ၊
စတၱာရိ ဧတာနိ ယုဂါနိ ေဟာႏၲိ။
ေတ ဒကၡိေဏယ်ာ သုဂတႆ သာ၀ကာ၊
ဧေတသု ဒိႏၷာနိ မဟပၹလာနိ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၀။ ေယ သုပၸယုတၱာ မနသာ ဒေဠႇန၊
နိကၠာမိေနာ ေဂါတမသာသနမွိ။
ေတ ပတၱိပတၱာ အမတံ ၀ိဂယွ၊
လဒၶါ မုဓာ နိဗၺဳတႎ ဘုဥၥမာနာ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၁။ ယထိႏၵခီေလာ ပထ၀ိႆိေတာ သိယာ၊
စတုဗၻိ ၀ါေတဟိ အသမၸကမၸိေယာ။
တထူပမံ သပၸဳရိသံ ၀ဒါမိ၊
ေယာ အရိယသစၥာနိ အေ၀စၥ ပႆတိ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၂။ ေယ အရိယသစၥာနိ ၀ိဘာ၀ယႏၲိ၊
ဂမၻီရ ပေညန သုေဒသိတာနိ။
ကိဥၥာပိ ေတ ေဟာႏၲိ ဘုသံ ပမတၱာ၊
န ေတ ဘ၀ အ႒မ မာဒိယႏၲိ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၃။ သဟာ၀ႆ ဒႆနသမၸဒါယ၊
တယႆု ဓမၼာ ဇဟိတာ ဘ၀ႏၲိ။
သကၠာယ ဒိ႒ိ ၀ိစိကိစၧိတဥၥ၊
သီလဗၺတံ ၀ါပိ ယဒတၳိ ကိဥၥိ။

၁၄။ စတူဟပါေယဟိ စ ၀ိပၸမုေတၱာ၊
ဆစၥာဘိ ဌာနာနိ အဘဗၺ ကာတုံ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၅။ ကိဥၥာပိ ေသာ ကမၼကေရာတိ ပါပကံ၊
ကာေယန ၀ါစာ ဥဒ ေစတသာ ၀ါ။
အဘဗၺေသာ တႆ ပဋိစၧဒါယ၊
အဘဗၺတာ ဒိ႒ပဒႆ ၀ုတၱာ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သစၥာန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၆။ ၀နပၸဂုေမၺ ယထ ဖုႆိတေဂၢ၊
ဂိမွာန မာေသ ပဌမသၼႎ ဂိေမွ။
တထူပမံ ဓမၼ၀ရံ အေဒသယိ၊
နိဗၺာနဂါမႎ ပရမံ ဟိတာရ။
ဣဒမၸိ ဗုေဒၶ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၇။၀ေရာ ၀ရညဴ ၀ရေဒါ ၀ရာဟေရာ။
အႏုတၱေရာ ဓမၼ၀ရံ အေဒသယိ။
ဣဒမၸိ ဗုေဒၶ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၈။ ခီဏံ ပုရာဏံ န၀ နတၳိ သမၻ၀ံ၊
၀ိရတၱစိတၱာ ယတိေက ဘ၀သၼႎ။
ေတ ခီဏဗီဇာ အ၀ိ႐ုဠႇိ စႏၵာ၊
နိဗၺႏၲိ ဓီရာ ယထာယံ ပဒီေပါ။
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ၊
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၉။ ယာနီဓ ဘူတာနိ သမာဂထာနိ၊
ဘုမၼာနိ ၀ါယာနိ၀ အႏၲလိေကၡ။
တထာဂတံ ေဒ၀မႏုႆပူဇိတံ။
ဗုဒၶံ နမႆာမ သု၀တၳိ ေဟာတု။

၂၀။ ယာနီဓ ဘူတာနိ သမာဂတာနိ
ဘုမ္မာနိ ၀ါ ယာနိ၀ အႏၲလိေကၡ၊
တထာဂတံ ေဒ၀မႏုႆ ပူဇိတံ။
ဓမ္မံ နမႆာမ သု၀တၳိ ေဟာတု။

၂၁။ ယာနီဓ ဘူတာနိ သမာဂတာနိ၊
ဘုမ္မာနိ ၀ါ ယာနိ၀ အႏၲလိေကၡ၊
တထာဂတံ ေဒ၀မႏုႆ ပူဇိတံ၊
သံဃံ နမႆာမ သု၀တၳိ ေဟာတု။

ရတန သုတၱံ နိ႒ိတံ။


ေမတၱသုတ္
၁။ယႆာႏုဘာ၀ေတာ ယကၡာ၊
ေန၀ ဒေႆႏၲိ ဘီသနံ။
ယဥႇိ ေစ၀ါႏုယုဥၨေႏၲာ၊
ရတၱိႏၵိ၀ မတႏၵိေတာ။

၂။ သုခံ သုပတိ သုေတၱာ စ၊
ပါပံ ကိဥၥိ န ပႆတိ။
ဧ၀မာဒိ ဂုဏူေပတံ။
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ကရဏီယာ မတၳကုသေလန၊
ယႏၲ သႏၲံ ပဒံ အဘိသေမစၥ။
သေကၠာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊
သု၀ေစာ စႆ မုဒု အနတိမာနီ။

၄။ သႏၲဳႆေကာ စ သုဘေရာ စ၊
အပၸကိေစၥာ စ သလႅဟုက၀ုတၱိ။
သႏၲိျႏၵိေယာ စ နိပေကာ စ၊
အပၸဂေဗၻာ ကုေလသြ န ႏုဂိေဒၶါ။

၅။န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥၥိ၊
ေယန ၀ိညဴ ပေရ ဥပ ၀ေဒယ်ဳံ။
သုခိေနာ၀ ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ၊
သဗၺတတၱာ ဘ၀ႏၲဳ သုခိတတၱာ။

၆။ ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတၳိ၊
တသာ ၀ါ ထာ၀ရာ၀ န၀ေသသာ။
ဒီဃာ ၀ါ ေယ၀ မဟႏၲာ၊
မဇၥ်ိမာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။

၇။ဒိ႒ာ ၀ါ ေယ၀ အဒိ႒ာ၊
ေယ၀ ဒူေရ ၀သႏၲိ အ၀ိဒူေရ။
ဘူတာ၀ သမၻေ၀သီ၀၊
သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏၲဳ သုခိတတၱာ။

၈။ န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊
နာတိမေညထ ကတၳစိ န ကဥၥိ။
ဗ်ာေရာသနာ ပဋိဃသည၊
နာညမညႆ ဒုတၡ မိေစၧယ်။

၉။မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊
မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရကၡ။
ဧ၀မၸိ သဗၺဘူေတသု၊
မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။

၁၀။ေမတၱဥၥ သဗၺေလာကသၼိ၊
မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။
ဥဒၶံ အေဓာ စ တိရိယဥၥ၊
အသမၺာဓံ အေ၀ရ မသပတၱံ။

၁၁။ တိ႒ံ စရံ နိသိေႏၷာ ၀၊
သယာေနာယာ၀တာႆ ၀ိတမိေဒၶါ။
ဧတံ သတႎ အဓိေ႒ယ်၊
ျဗဟၼ ေမတံ ၀ိဟာရ မိဓ မာတု။

၁၂။ ဒိ႒ိဥၥ အႏုပဂၢမၼ၊
သီလ၀ါ ဒႆေနန သမၸေႏၷာ။
ကာေမသု ၀ိနယ ေဂဓံ၊
န ဟိ ဇာတုဂၢဗၻေသယ် ပုန ေရတိ။

ေမတၱသုတၱံ နိ႒ိတံ။


ခႏၶသုတ္
၁။ သဗၺာသီ၀ိသဇာတီနံ၊
ဒိဗၺမႏၲာဂဒံ ၀ိယ။
ယံ နာေသတိ ၀ိသံ ေဃာရံ
ေသသဥၥာပိ ပရိႆယံ။
၂။ အာဏာေကၡတၱမွိ သဗၺတၳ၊
သဗၺဒါ သဗၺပါဏိနံ။
သဗၺေသာပိ နိ၀ါေရတိ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ ၀ိ႐ူပေကၡဟိ ေမ ေမတၱံ။
ေမတၱံ ဧရာပေထဟိ ေမ။
ဆဗ်ာပုေတၱဟိ ေမ ေမတံ၊
ေမတၱံ ကဏွာေဂါတမေကဟိ စ။

၄။ အပါဒေကဟိ ေမ ေမတၱံ၊
ေမတၱံ ဒြိပါဒေကဟိ ေမ။
စတုပၸေဒဟိ ေမ ေမတၱံ၊
ေမတၱံ ဗဟုပၸေဒဟိ ေမ။

၅။ မာ မံ အပါဒေကာ ဟႎသိ၊
မာ မံ ဟႎသိ ဒြိပါဒေကာ။
မာ မံ စတုပၸေဒါ ဟႎသိ၊
မာ မံ ဟႎသိ ဗဟုပၸေဒါ။

၆။ သေဗၺ သတၱာ သေဗၺ ပါဏာ၊
သေဗၺ ဘူတာ စ ေကာ၀လာ။
သေဗၺ ဘျဒာနိ ပႆႏၲဳ၊
မာ ကဥၥိ ပါပ မာဂမာ။

၇။ အပၸမာေဏာ ဗုေဒၶါ၊
အပၸမာေဏာ ဓေမၼာ။
အပၸမာေဏာ သံေဃာ
ပမာဏာ၀ႏၲာနိ သရီသပါနိ။
အဟိ ၀ိစၧိကာ သတပဒီ၊
ဥဏၰနာဘီ သရဗူ မူသိကာ။

၈။ ကတာ ေမ ရကၡာ ကတံ ေမ ပရိတၱံ
ပဋိကၠမႏၲဳ ဘူတာနိ။
ေသာဟံ နေမာ ဘဂ၀ေတာ။
နေမာ သတၱႏၷံ သမၼာသမၺဳဒၶါနံ။

ခႏၶသုတၱံ နိ႒ိတံ။


ေမာရသုတ္
၁။ ပူေရႏၲံ ေဘာဓိသမၻာေရ၊
နိဗၺတၱံ ေမာရေယာနိယံ။
ေယန သံ၀ိဟိတာ ရကၡံ၊
မဟာသတၱံ ၀ေနစရာ။

၂။စိရႆံ ၀ါယမႏၲာပိ၊
ေန၀ သကၡႎသု ဂဏွိတံု။
ျဗဟၼမႏၲ ႏၲိ အကၡာတံ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ ဥေဒတယံ စကၡဳမာ ဧကရာဇာ၊
ယရိႆ ၀ေဏၰာ ပထ၀ိပၸဘာေသာ။
တံ တံ နမႆာမိ ဟရိႆ၀ဏၰံ
ပထ၀ိပၸဘာသံ၊
တယာဇၨ ဂုတၱာ ၀ိဟေရမု ဒိ၀သံ၊

၄။ေယ ျဗာဟၼဏာ ေ၀ဒဂူ သဗၺဓေမၼ၊
ေတ ေမ နေမာ ေတ စ မံ ပါလယႏၲဳ။
နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဗာဓိယာ၊
နေမာ ၀ိမုတၱာနံ နေမာ ၀ိမုတၱာယာ၊
ဣမံ ေသာ ပရိတၱံ ကတြာ၊
ေမာေရာ စရတိ ဧ သနာ။

၅။ အေပတယံ စကၡဳမာ ဧကရာဇာ၊
ဟရိႆ၀ဏ္ေဏာ ပထ၀ိပၸဘာေသာ။
တံ တံ နမႆာမိ ဟရိႆ၀ဏၰံ
ပထ၀ိပၸဘာသံ၊
တယာဇၨ ဂုတၱာ ၀ိဟေရမု ရတၱႎ။

၆။ ေယ ျဗဟၼဏာ ေ၀ဒဂူ သဗၺဓေမၼ၊
ေတ ေမ နေမာ ေတ စ မံ ပါလယႏၲဳ။
နမတၱဳ ဗုဒၶါနံ နမတၳဳ ေဘာဓိယာ။
နေမာ ၀ိမုတၱာနံ နေမာ ၀ိမုတၱိယာ။
ဣမံ ေသာ ပရိတၱံ ကတြာ၊
ေမာေရာ ၀ါသ မကပၸယိ။

ေမာရသုတၱံ နိ႒ိတံ။


၀႗သုတ္
၁။ ပုေရႏၲံ ေဘာဓိသမၻာေရ၊
နိဗၺတၱံ ၀႗ဇာတိယံ။
ယႆ ေတေဇန ဒါ၀ဂၢိ၊
မဟာသတၱံ ၀ိ၀ဇၨယိ။

၂။ ေထရႆ သာရိပုတၱႆ၊
ေလာကနာေထနိ ဘာသိတံ။
ကပၸ႒ာယႎ မဟာေတဇံ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။အတၳိေလာေက သီလဂုေဏာ၊
သစၥံ ေသာေစယ် ႏုဒၵယာ။
ေတန သေစၥန ကာဟာမိ၊
သစၥကိရိယ မုတၱမံ။

၄။အာ၀ေဇၨတြာ ဓမၼဗလံ၊
သရိတြာ ပုဗၺေက ဇိေန။
သစၥဗလ မ၀ႆာယ၊
သစၥကိရိယ မကာသဟံ။

၅။ သႏၲိ ပကၡာ အ ပတန၊
သႏၲိပါဒါ အ၀ဥၥနာ။
မာတာ ပိတာ စ နိကၡႏၲာ၊
ဇာတေ၀ဒ ပဋိကၠမ။

၆။ သဟ သေစၥ ကေတ မယွံ၊
မဟာပဇၨလိေတာ သိခီ။
၀ေဇၨသိ ေသာဠသ ကရီသာနိ၊
ဥဒကံ ပတြာ ယာထာ သိခီ။
သေစၥန ေမ သေမာ နတၳိ၊
ဧသာ ေမ သစၥပါရမီ။

၀႗သုတၱံ နိ႒ိတံ။


ဓဇဂၢသုတ္
၁။ ယႆာ ႏုႆရေဏနာပိ၊
အႏၲ လိေကၡပိ ပါဏိေနာ။
ပတိ႒ မဓိဂစၧႏၲိ၊
ဘူမိယံ ၀ိယ သဗၺထာ၊

၂။ သဗၺဳပဒၵ၀ဇာလမွာ၊
ယကၡေစာရာဒိသမၻ၀ါ။
ဂဏာနာ န စ မုတၱာနံ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ ဧ၀ံ ေမ သုတံ၊
ဧကံ သမယံ ဘဂ၀ါ သာ၀တၳိယံ။
၀ိဟရတိ ေဇတ၀ေန၊
အနာထ ပိ႑ိကႆ အာရာေမ။

၄။ တၾတ ေခါ ဘဂ၀ါ ဘိကၡဴ အာမေႏၲသိ ဘိကၡေ၀ါတိ၊
ဘဒေႏၲ တိ ေတ ဘိကၡဳ -
ဘဂ၀ေတာ ပစၥေႆာသံု။
ဘဂ၀ါ ဧတဒေ၀ါစ၊
ဘူတပုဗၺံ ဘိကၡေ၀၊
ေဒ၀ါသုရသဂၤါေမာ၊
သမုပဗ်ဴေဠာ အေဟာသိ။
အထ ေခါ ဘိကၡေ၀ သေကၠာ ေဒ၀ါနမိေႏၵာ။
ေဒေ၀ တာ၀တႎ ေသ အာမေႏၲသိ၊
သေစ မာရိသာ ေဒ၀ါနံ၊
သဂၤါမဂတာနံ ဥပၸေဇၨယ်
ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ ေလာမဟံေသာ၀ါ၊
မေမ၀ တသၼႎ သမေယ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေက ယ်ာထ။
မ မံ ဟိ ေ၀ါ ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတိ။

၅။ ေနာ ေစ ေမ ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေကယ်ာထ၊
အထ ပဇာပတိႆ ေဒ၀ရာဇႆ-
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေကယ်ာထ။
ပဇာပတိႆ ဟိ ေ၀ါ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတိ။

၆။ ေနာ ေစ ပဇာပတိႆ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေကယ်ာထ၊
အထ ဂ႐ုဏႆ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေကယ်ာထ။
၀႐ုဏႆ ဟိ ေ၀ါ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာ ကယတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတိ။

၇။ ေနာ ေစ ၀႐ုဏႆ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေကယ်ာထ၊
အထ ဤသာနႆ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာေကယ်ာထ။
ဤသာနႆ ဟိ ေ၀ါ ေဒ၀ရာဇႆ။
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတီ တိ။

၈။ တံ ေခါ ပန ဘိကၡေ၀၊
သကၠႆ ၀ါ ေဒ၀ါနမိႏၵႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
ပဇာပတိႆ ၀ါ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
၀႐ုဏႆ ၀ါ ေဒ၀ရာဇႆ
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
ဤသာနႆ ၀ါ ေဒ၀ရာဇႆ၊
ဓဇဂၢံ ဥေလႅာကယတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီေယထာပိ ေနာပိ ပဟီေယထ။

၉။ တံ ကိႆ ေဟတု၊
သေကၠာ ဟိ ဘိကၡေ၀ ေဒ၀ါနမိေႏၵာ၊
အ ၀ီတရာေဂါ အ ၀ီတေဒါေသာ၊
အ ၀ီတ ေမာေဟာ၊
ဘီ႐ု ဆမၻီ ဥၾတာသီ ပလာယီတိ။

၁၀။ အဟဥၥ ေခါ ဘိကၡေ၀ ဧ၀ံ ၀ဒါမိ၊
သေစ တုမွာကံ ဘိကၡေ၀၊
အရညဂတာနံ ၀ါရိကၡမူလဂတာနံ ၀ါ၊
သုညာဂါရဂတာနံ ၀ါ၊
ဥပၸေဇၨယ် ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
မေမ၀ တသၼႎ သမေယ အႏုႆေရယ်ာထ။

၁၁။ ဣတိပိေသာ ဘဂ၀ါ အရဟံ၊
သမၼာသမၺဳေဒၶါ၊
၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ၊
သုဂေတာ ေလာက၀ိဒူ၊
အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဒမၼသာရထိ၊
သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ။
ဗုေဒၶါ ဘဂ၀ါ တိ။

၁၂။ မမံ ဟိ ေ၀ါ ဘိကၡေ၀ အႏုႆရတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတိ။
ေနာ ေစ မံ အႏုႆေရယ်ာထ၊
အထ ဓမၼံ အႏုႆ ေရယ်ာထ၊

၁၄။ သြကၡာေတာ ဘဂ၀တာ ဓေမၼာ၊
သႏၵိ႒ိေကာ အကာလိေကာ
ဧဟိပႆိေကာ ၾသပေနယ်ိေကာ
ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတေဗၺာ ၀ိညဴဟီ တိ။

၁၅။ ဓမၼံ ဟိ ေ၀ါ ဘိကၡေ၀ အႏုႆရတံ။
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတိ။

၁၆။ ေနာ ေစ ဓမၼံ အႏုႆေရယ်ာထ၊
အထ သံဃံ အႏုႆေရယ်ာထ။

၁၇။ သုပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ါေတာ သာ၀က သံေဃာ၊
ဥဇုပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀က သံေဃာ၊
ဉာယပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀သံ သံေဃာ၊
သာမီစိပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀က သံေဃာ၊
ယဒိဒံ စတၱာရိ ပုရိသယုဂါနိ၊
အ႒ ပုရိသပုဂၢလာ၊
ဧသ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊
အာဟုေနေယ်ာ ပါဟုေနေယ်ာ၊
ဒကၡိေဏေယ်ာ အဥၥလိကရဏီေယာ၊
အႏုတၱရံ ပုညေကၡတၱံ ေလာကႆာ တိ။

၁၈။ သံဃံ ဟိ ေ၀ါ ဘိကၡေ၀ အႏုႆရတံ၊
ယံ ဘ၀ိႆတိ ဘယံ ၀ါ ဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ ၀ါ၊
ေသာ ပဟီယိႆတိ။

၁၆။ တံ ကိႆေဟတု၊
တထာဂေတာ ဟိ ဘိကၡေ၀။
အရဟံ သေမၼာသမၺဳေဒၶါ၊
၀ီတရာေဂါ ၀ီတေဒါေတာ ၀ီတေမာေဟာ၊
အဘီ႐ု အဆမၻီ အႏုၾတာသီ အပလာယီတိ။

၂၀။ ဣဒ မေ၀ါစ ဘဂ၀ါ၊
ဣဒံ ၀တြာန သုဂေတာ၊
အထာပရံ ဧတဒေ၀ါစ သတၳာ။

၂၁။ အရေည ႐ုကၡမူေလ ၀ါ၊
သုညာဂါေရ၀ ဘိကၡေ၀ါ။
အႏုႆေရထ သမၺဳဒၶံ၊
ဘယံ တုမွာက ေနာ သိယာ။

၂၂။ ေနာ ေစ ဗုဒၶံ သေရယ်ာထ၊
ေလာကေဇ႒ံ နရာသဘံ၊
အထ ဓမၼံ သေရယ်ာထ၊
နိယ်ာနိကံ သုေဒသိတံ၊

၂၃။ ေနာ ေစ ဒမၼံ သေရယ်ာထ၊
နိယ်ာနိကံ သုေဒသိတံ။
အထ သံဃံ သေရယ်ာထ။
ပုညကၡတၱံ အႏုတၱရံ။

၂၄။ ဧ၀ံ ဗုဒၶံ သရႏၲာနံ၊
ဓမၼံ သံဃဥၥ ဘိကၡေ၀ါ၊
ဘယံ ၀ါဆမၻိတတၱံ ၀ါ၊
ေလာမဟံေသာ န ေဟႆတိ။

ဓဇဂၢသုတၱံ နိ႒ိတံ။


အာဋာနာဋိယသုတ္
၁။ အပၸသေႏၷသိ နာထႆ၊
သာသေန သာဓုသမၼေတ။
အမႏုေႆဟိ စေ႑ဟိ၊
သဒါ ကိဗၺိသ ကာရိဘိ။

၂။ ပရိသာနံ စတႆႏၷံ၊
အဟႎ သာယ စ ဂုတၱိယာ။
ယံ ေဒေသသိ မဟာ၀ီေရာ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ ၀ိပႆိႆ စ နမတၳဳ၊
စကၡဳမႏၲႆ သိရီမေတာ။
သိခိႆပိ စ နမတၳဳ၊
သဗၺဘူတာ ႏုကမၸိေနာ။

၄။ ေ၀ႆဘုႆ စ နမတၳဳ၊
ႏွာတကႆ တပႆိေနာ။
နမတၳဳ ကကုသႏၶႆ၊
မာရေသနာ ပမဒၵိေနာ။

၅။ ေကာဏာဂမနႆ နမတၳဳ။
ျဗာဟၼဏႆ ၀ုသီမေတာ။
ကႆပႆ စနမတၳဳ၊
၀ိပၸမုတၱႆ သဗၺဓိ။

၆။ အဂႌရသႆ နမတၳဳ၊
သက်ပုတၱႆ သိရီမေတာ။
ေယာ ဣမံ ဓမၼံ ေဒေသသိ၊
သဗၺဒုကၡာပႏူဒနံ။

၇။ ေယ စာပိ နိဗၺဳတာ ေလာေက၊
ယထာဘူတံ ၀ိပႆိသံု။
ေတ ဇနာ အပိသုဏာ ထ၊
မဟႏၲာ ၀ီတသာရဒါ။

၈။ ဟိတံ ေဒ၀ႏုႆာနံ၊
ယံ နမႆႏၲိ ေဂါတမံ။
၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷံ၊
မဟႏၲံ ၀ီတသာရဒံ။

၉။ ဧေတ စေည စ သမၺဳေဒၶါ၊
အေနကသတေသာဋိေယာ။
သေဗၺ ဗုေဒၶါ သမသမာ၊
သေဗၺ ဗုေဒၶါ မဟိဒၶိကာ။

၁၀။ သေဗၺ ဒသဗလူေပတာ
ေ၀သာရေဇၨဟု ပါဂတာ။
သေဗၺ ေတ ပဋိအာနႏၲိ၊
အာသဘံ ဌာန မုတၱမံ။

၁၁။ သီဟနာဒံ နဒေႏၲ ေတ၊
ပရိသာသု ၀ိသာရဒါ။
ျဗာဟၼစကၠံ ပ၀တၱႏၲိ၊
ေလာေက အပၸဋိ၀တၱိယံ။

၁၂။ ဥေပတာ ဗုဒၶဓေမၼဟိ၊
အ႒ာရသဟိ နာယကာ။
ဗာတၱႎသ လကၡဏူေပတာ၊
သီတာႏုဗ်ဥၨနာ ဓရာ။

၁၃။ ဗ်ာမပၸဘာယ သုပၸဘာ၊
သေဗၺ ေတ မုနိကုဥၨရာ။
ဗုေဒၶါ သဗၺညဳေနာ ဧေတ၊
သေဗၺ ခီဏာသ၀ါ ဇိနာ။

၁၄။ မဟာပဘာ မဟာေတဇာ၊
မဟာပညာ မဟဗၺလာ။
မဟာကာ႐ုဏိကာ ဓီရာ၊
သေဗၺသာနံ သုခါ၀ဟာ။

၁၅။ဒီပါ နာထာ ပတိ႒ာ စ၊
တာဏာ ေလဏာ စ ပဏိနံ။
ဂတီ ဗႏၶဴ မေဟႆာသာ၊
သရဏာ စ ဟိေတသိေနာ

၁၆။ သေဒ၀ကႆ ေလာကႆ
သေဗၺ ဧေတ ပရာယဏာ။
ေတသာ ဟံ သိရသာ ပါေဒ၊
၀ႏၵာမိ ပုရိသုတၱေမ။

၁၇။ ၀စသာ မနသာ ေစ၀၊
၀ႏၵာေမ ေတ တထာဂေတ။
သယေန အာသေန ဌာေန၊
ဂမေန စာပိ သဗၺဒါ။

၁၈။ သဒါ သုေခန ရကၠႏၲဳ၊
ဗုဒၶါ သႏၲိကရာ တု၀ံ။
ေတဟိ တြံ ရကၡိေတာ သေႏၲာ။
မုေတၱာ သဗၺဘေယဟိ စ။

၁၉။ သဗၺေရာဂါ ၀ိနီမုေတၱာ၊
သဗၺသႏၲာပ ၀ဇၨိေတာ။
သဗၺေ၀ရ မတိကၠေႏၲာ၊
နိဗၺဳေတာ စ တု၀ံ ဘ၀။

၂၀။ေတသံ သေစၥန သီေလန၊
ခႏၲိေမတၱာ ဗေလန စ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၁။ ပုရတၳိမသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊
သႏၲိ ဘူတာ မဟိဒၶိကာ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၂။ ဒကၡိဏသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊
သႏၲိ ေဒ၀ါ မဟိဒၶိကာ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၃။ ပစၧိမသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊
သႏၲိ နာဂါ မဟိဒၶိကာ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၄။ ဥတၱရသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊
သႏၲိ ယကၡာ မဟိဒၶိကာ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၅။ ပုရတၳိေမန ဓတရေ႒ာ၊
ဒကၡိေဏန ၀ိ႐ူဠႇေကာ။
ပစၧိေမန ၀ိ႐ူပေကၡာ၊
ကုေ၀ေရာ ဥတၱရံ ဒိသံ။

၂၆။ စေတၱာေရာ ေတ မဟာရာဇာ၊
ေလာကပါလာ ယသႆိေနာ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၇။ အာကာသ႒ာ စ ဘူမ႒ာ၊
ေဒ၀ါ နာဂါ မဟိဒၶိကာ။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၈။ ဣဒၶိမေႏၲာ စ ေယ ေဒ၀ါ၊
၀သႏၲာ ဣဓ သာသေန။
ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊
အေရာေဂန သုေခန စ။

၂၉။ သဗၺီတိေယာ ၀ိ၀ဇၨႏၲဳ၊
ေသာေကာ ေရာေဂါ ၀ိနႆတု။
မာ ေတ ဘ၀ႏၲႏၲရာယာ၊
သုခီ ဒီဃာယုေကာ ဘ၀။
အဘိ၀ါဒန သီလိႆ၊
နိစၥံ ၀ုၯာပစာယိေနာ။

စတၱာေရာ ဓမၼာ ၀ၯႏၲိ၊
အာယု ၀ေဏၰာ သုခံ ဗလံ။

အာဋာနာဋိယသုတၱံ နိ႒ိတံ။


အဂၤုလိမာလသုတ္
၁။ ပရိတၱံ ယံ ဘဏႏၲႆ၊
နိသိႏၷ႒ာနေဓာ၀နံ။
ဥဒကမၸိ ၀ိနာေသတိ၊
သဗၺေမ၀ ပရိႆယံ။

၂။ေသာတၳိနာ ဂဗၻ၀ု႒ာနံ၊
ယဥၥ သာေဓတိ တခၤေဏ။
ေထရႆဂၤုလိမာလႆ၊
ေလာကနာေထန ဘာသိတံ။
ကပၸ႒ာယႎ မဟာေတဇံ၊
ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

၃။ ယေတာ ဟံ ဘဂိနိ အရိယာယ၊
ဇာတိယာ ဇာေတာ၊
နာဘိဇာနာမိ သဥၥိစၥ ပါဏံ၊
ဇီ၀ိတာ ေ၀ါေရာေပတာ၊
ေတန သစၥန ေသာတၳိ ေတ၊
ေဟာတု ေသာတၳိ ဂဗၻႆ။

အဂၤုလိမာလသုတၱံ နိ႒ိတံ။


ေဗာဇၥ်ဂၤသုတ္
၁။ သံသာေရ သံသရႏၲာနံ၊
သဗၺဒုကၡ၀ိနာသေန။
သတၱ ဓေမၼ စ ေဗာဇၥ်ေဂၤ၊
မာရ ေသနာပမဒၵေန။

၂။ ဗုဇၥ်ိတြာ ေယ စိေမ သတၱာ၊
တိဘ၀ါ မုတၱ ကုတၱမာ။
အဇာတိ မဇရာ ဗ်ာဓႎ၊
အမတံ နိဗၻယံ ဂတာ။

၃။ ဧ၀မာဒိဂုဏူေပတံ၊
အေနကဂုဏသဂၤဟံ။
ၾသသဓဥၨ ဣမံ မႏၲံ၊
ေဗာဇၥ်ဂၤဥၥ ဘဏာမ ေဟ။

၄။ ေဗာဇၥ်ေဂၤါ သတိသခၤါေတာ၊
ဓမၼာနံ ၀ိစေယာ တထာ။
၀ီရိယံ ပီတိ ပႆဒၶိ၊
ေဗာဇၥ်ဂၤါ စ တထာ ပေရ။

၅။ သမာဓု ေပကၡာ ေဗာဇၥ်ဂၤါ၊
သေတၱ ေတ သဗၺဒႆိနာ။
မုနိနာ သမၼဒကၡာတာ၊
ဘာ၀ိတာ ဗဟုလီကတာ။

၆။ သံ၀တၱႏၲိ အဘိညာယ၊
နိဗၺာနယ စ ေဗာဓိယာ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊
ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။

၇။ ဧကသၼႎ သမေယ နာေထာ၊
ေမာဂၢလႅာနဥၥ ကႆပံ။
ဂိလာေန ဒုကၡိေတ ဒိသြာ၊
ေဗာဇၥ်ေဂၤ သတၱ ေဒသယိ။

၈။ ေတ စ တံ အဘိနႏၵိတြာ၊
ေရာဂါ မုစၥႎ သု တခၤေဏ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊
ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။

၉။ ဧကဒါ ဓမၼရာဇာပိ၊
ေဂလေညနာဘ ဘိ ပီဠိေတာ။
စုႏၵေတၳေရန တံေယ၀၊
ဘဏာေပတြာန သာဒရံ။

၁၀။ သေမၼာဒိတြာန အာဗာဓာ၊
တမွာ ၀ု႒ာသိ ဌာနေသာ။
ဧေတန သစၥ ၀ေဇၨန၊
ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။

၁၁။ ပဟီနာ ေတ စ အာဗာဓာ၊
တိဏၰႏၷမၸိ မေဟသိနံ။
မဂၢဟတာ ကိေလသာ၀၊
ပတၱာ ႏုပၸတၱိဓမၼတံ။
ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန၊
ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။

ေဗာဇၥ်ဂၤသုတၱံ နိ႒ိတံ။


ပုဗၺဏွသုတ္
၁။ ယံ ဒုႏၷိမိတၱံ အ၀မဂၤလဥၥ၊
ေယာ စာ မနာေပါ သကုဏႆ သေဒၵါ။
ပါပဂၢေဟာ ဒုႆုပိနံ အကႏၲံ၊
ဗုဒၶါႏုဘာေ၀န ၀ိနသ ေမႏၲဳ။

၂။ ယံ ဒုႏၷိမိတၱံ အ၀မဂၤလဥၥ၊
ေယာ စာ မနာေပါ သကုဏႆ သဒၵါ။
ပါပဂၢေဟာ ဒုႆုပိနံ အကႏၲံ၊
ဓမၼာ ႏုဘာေ၀န ၀ိနာသ ေမႏၲဳ။

၃။ ယံ ဒုႏၷိမိတၱံ အ၀မဂၤလဥၥ၊
ေယာ စာ မနာေပါ သကုဏႆ သေဒၵါ။
ပါပဂၢေဟာ ဒုႆုပိနံ အကႏၲံ၊
သံဃာႏုဘာေ၀န ၀ိနာသ ေမႏၲဳ။

၄။ ဒုကၡပၸတၱာ စ နိဒၵဳကၡာ၊
ဘယပၸတၱာ စ နိဗၻယာ။
ေသာကပၸတၱာ စ နိေႆာကာ၊
ေဟာႏၲဳ သေဗၺပိ ပါဏိေနာ။

၅။ ဧတၱာ၀တာ စ အေမွဟိ၊
သမၻတံ ပုညသမၸဒံ။
သေဗၺ ေဒ၀ါ ႏုေမာဒႏၲဳ၊
သဗၺသမၸတၱိ သိဒၶိယာ။

၆။ ဒါနံ ဒဒႏၲဳ သဒၶါယ၊
သီလံ ရကၡႏၲဳ သဗၺဒါ။
ဘာ၀နာဘိရတာ ေဟာႏၲဳ၊
ဂစၧႏၲဳ ေဒ၀တာ ဂတာ။

၇။ သေဗၺ ဗုဒၶါ ဗလပၸတၱာ၊
ပေစၥကာနဥၥ ယံ ဗလံ။
အရဟႏၲာနဥၥ ေတေဇန၊
ရကၡံ ဗႏၶာမိ သဗၺေသာ။

၈။ ယံကိဥၥ ၀ိတၱံ ဣဓ ၀ါ ဟုရံ ၀ါ၊
သေဂၢသု ၀ါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ။
န ေနာ သမံ အတၳိ တထာဂေတန၊
ဣဒမၸိ ဗုေဒၶါ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၉။ ယံကိဥၥ ၀ိတၱံ ဣဓ ၀ါ ဟုရံ ၀ါ၊
သေဂၢသု ၀ါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ။
န ေနာ သမံ အတၳိ တထာဂေတန၊
ဣဒမၸိ ဓေမၼ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၀။ ယံကိဥၥ ၀ိတၱံ ဣဓ ၀ါ ဟုရံ ၀ါ၊
သေဂၢသု ၀ါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ။
န ေနာ သမံ အတၳိ တထာဂေတန၊
ဣဒမၸိ သံေဃ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။

၁၁။ ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ၊
ရကၡႏၲဳ သဗၺေဒ၀တာ။
သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊
သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ။

၁၂။ ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ၊
ရကၡႏၲဳ သဗၺေဒ၀တာ။
သဗၺ ဓမၼာ ႏုဘာေ၀န၊
သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ။

၁၃။ ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ၊
ရကၡႏၲဳ သဗၺေဒ၀တာ။
သဗၺ သံဃာ ႏုဘာေ၀န၊
သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ။

၁၄။ မဟာကာ႐ုဏိေကာ နာေထာ၊
ဟိတာယ သဗၺပါဏိနံ။
ပူေရတြာ ပါရမီ သဗၺာ၊
ပေတၱာ သေမၼာဓိ မုတၱမံ။
ဧေတန သစၥ၀ဇၨန၊
ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။

၁၅။ ဇယေႏၲာ ေဗာဓိယာ မူေလ၊
သက်ာနံ နႏၵိ၀ၯေနာ။
ဧ၀ေမ၀ ဇေယာ ေဟာတု၊
ဇယႆု ဇယမဂၤေလ။

၁၆။ အပရာဇိတပလႅေကၤ၊
သီေသ ပုထု ၀ိပုကၡေလ။
အဘိေသေက သဗၺဗုဒၶါနံ၊
အဂၢပၸေတၱာ ပေမာဒတိ။

၁၇။ သုနကၡတၠံ သုမဂၤလံ၊
သပၸဘာတံ သုဟု႒ိတံ။
သုခေဏာ သုမုဟုေတၱာ စ၊
သုယိ႒ံ ျဗဟၼစာရိသု။

၁၈။ ပဒကၡိဏံ ကာယကမၼံ၊
၀ါစာကမၼံ ပဒကၡိဏံ။
ပဒကၡိဏံ မေနာကမၼံ၊
ပဏီဓိ ေတ ပဒကၡိေဏ။

၁၉။ ပဒကၡိဏာနိ ကတြာန၊
လဘႏၲေတၳ ပဒကၡိေဏ။
ေတ အတၳလဒၶါ သုခိတာ၊
၀ိ႐ုဠႇာ ဗုဒၶသာသေန။
အေရာဂါ သုခိတာ ေဟာထ၊
သဟ သဗၺဟိ ဉာတိဘိ။

ပုဗၺဏွသုတၱံ နိ႒ိတံ။